Soms, als ik terugkijk op de dag, voel ik me rijk gezegend door de gesprekken die ik mocht voeren. Vandaag was zo\u2019n dag. Een van die gesprekken was met een van de voorgangers die me dierbaar is \u2014 niet dat ik ze niet allemaal liefheb, maar met \u00e9\u00e9n deel ik iets extra\u2019s. We \u2018stoeien\u2019 met woorden, laten ons hart zien, onze zorgen \u00e9n ons verlangen.<\/p>\n\n\n\n
We spraken over de hemel. Over hoe daar geen tijd meer bestaat. Niet eens een vingerknip lang \u2014 dan is alles nieuw. De pijn voorbij. Het feest begonnen. En ja, dat feest: daar zien we naar uit. Aan die grote tafel, met z\u2019n allen, met Jezus aan het hoofd.<\/p>\n\n\n\n
Maar ook spraken we over het leven hier. Over afscheid. Over pijn. En over hoop. Want wij weten: onze toekomst ligt niet in de handen van een arts, een diagnose, of een statistiek. Onze toekomst ligt in de hand van God.<\/p>\n\n\n\n
Later die dag had ik nog een gesprek. En ineens zei ik: \u201cOns leven lijkt wel een achtbaan.\u201d Ik dacht eerst dat ik al in de rit zat. Je kent dat gevoel \u2014 je houdt je stevig vast aan de stang, want het gaat hard. Maar ik kwam erachter: ik was pas onderweg naar het hoogste punt. En d\u00e1n begint het pas.<\/p>\n\n\n\n
Nu zitten we erin. Geen weg terug. Je kunt schreeuwen, protesteren, roepen dat je eruit wilt \u2014 maar dat gaat niet. Dus heb je een keuze: kijk je naar beneden, naar de scherpe bochten, naar wat fout kan gaan? Of houd je je blik gericht op Jezus?<\/p>\n\n\n\n
Want als je naar Hem blijft kijken, verandert alles. Dan zie je niet langer een woeste rit, maar een reis waarin je niet alleen zit. Dan voel je zijn hand, die jouw riem vasthoudt. Dan ontdek je dat je veilig bent, dwars door de storm heen. Niet omdat het rustig is, maar omdat Hij erbij is.<\/p>\n\n\n\n
Een dokter kijkt naar cijfers, naar beelden, naar gemiddelden. Maar God? Die kijkt naar je hart. Die kent je dagen, je angsten, je toekomst. En Hij zegt: \u201cIk ben er. Altijd. 24 uur per dag. Niet als een dokter die pas weer over twee weken belt, maar als Vader die nooit van je zijde wijkt.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Misschien zegt een arts iets over maanden of jaren. Maar wat zegt God? Dat je kostbaar bent. Dat Hij jouw levensdagen in zijn hand houdt. En als Hij zegt: \u201cJe tijd zit erop, welkom thuis,\u201d dan is dat ook genade. Dan eindigt de rit. De stang gaat los. En Hij zegt: \u201cKom, Mijn kind. Hier is je rust. Hier is je nieuwe lichaam. Hier ben Ik.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Dus wat de dag ook brengt \u2014 ik blijf vertrouwen. Ik blijf vragen stellen, ja. Maar ik krijg ook antwoorden. En daarom kan ik elke avond zeggen: \u201cDank U, Vader. Voor deze dag. Voor Uw nabijheid. Voor Uw trouw. Voor de hoop die nooit verdwijnt.\u201d<\/p>\n\n\n\n
En zelfs als ik \u2019s nachts wakker word, weet ik: Hij is hier. Soms voel ik Hem. Soms ook niet. Maar ik weet het zeker: Hij is er. Niet omdat ik het altijd ervaar, maar omdat Hij het belooft. En dat is genoeg.<\/p>\n\n\n\n
Want Hij zegt:
\u201cIk zal alle dagen van je leven bij je zijn.\u201d
En dat is de zekerheid waarop ik leef.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico<\/p>\n\n\n\n
Goedemorgen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Soms, als ik terugkijk op de dag, voel ik me rijk gezegend door de gesprekken die ik mocht voeren. Vandaag was zo\u2019n dag. Een van die gesprekken was met een van de voorgangers die me dierbaar is \u2014 niet dat ik ze niet allemaal liefheb, maar met \u00e9\u00e9n deel ik iets extra\u2019s. We \u2018stoeien\u2019 met […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-114","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/114","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=114"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/114\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":115,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/114\/revisions\/115"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=114"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=114"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=114"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}