Soms vraag ik me af\u2026 Hoe kun je nog geloven? Hoe kun je nog een toekomst zien als er z\u00f3veel in je leven is gebeurd?<\/p>\n\n\n\n
Ik wil je een verhaal vertellen. Het werd mij ooit verteld door een vrouw die ik jaren heb gekend. Ze was nog maar een meisje \u2014 elf of twaalf jaar \u2014 toen de oorlog in Bosni\u00eb uitbrak. Samen met haar vriendinnetje liep ze door een klein bosje, toen er plots militairen opdoken. Wat daarna gebeurde, is haast niet onder woorden te brengen. Ze werd verkracht. Bewusteloos achtergelaten. Voor dood.<\/p>\n\n\n\n
Toen ze weer bijkwam, voelde ze iets warms op haar benen. Met gesloten ogen tastte ze ernaar. Was het bloed? Leefde ze nog? Maar toen ze haar ogen opende, zag ze het\u2026 Op haar schoot lag het hoofd van haar vriendin. Het lichaam was weg, het hoofd was op haar gelegd. Een afschuw die geen woorden verdraagt.<\/p>\n\n\n\n
Wat bezielt een mens om zoiets te doen? Wat voor geest is daartoe in staat?<\/p>\n\n\n\n
Ik heb jaren met haar gesproken. Soms ging het iets beter. Dan weer niet. Met vallen en opstaan vocht ze zich een weg omhoog. En midden in al dat duister koos ze voor Jezus. Ze koos voor God.<\/p>\n\n\n\n
Soms zag ik blijdschap in haar ogen. Soms straalde ze. En toch, het verleden liet haar niet los. De herinneringen kwamen steeds terug. Ze vertelde het me vaker. Niet omdat ze sensatie wilde. Maar omdat het nooit helemaal verwerkt was. Hoe zou het ook kunnen?<\/p>\n\n\n\n
Ik weet niet of ze ooit haar verkrachters heeft kunnen vergeven. Misschien niet. Misschien is dat wel t\u00e9 groot. Want vergeving\u2026 dat is niet zomaar iets wat je uitspreekt. Je hele lichaam roept het uit: wraak! Niet vergeving. En toch \u2014 ze koos niet voor wraak. Nooit.<\/p>\n\n\n\n
Ze bouwde een leven op. Ze kreeg vier kinderen. Haar man overleed twee jaar geleden. En nu zie ik haar soms op Facebook. Een trotse oma. Met foto\u2019s van haar kleinkinderen. Ze straalt. Nog altijd.<\/p>\n\n\n\n
En dan bid ik\u2026 dat het beeld van die dag \u2014 het hoofd van haar vriendin \u2014 gewist is uit haar hart. Dat God, in Zijn oneindige liefde, haar genezing heeft gegeven. Innerlijke vrede.<\/p>\n\n\n\n
Want ja\u2026 soms vraag ik me af: Hoe kun je nog geloven, na zoveel leed? Maar dan zie ik haar. Dan zie ik dat het k\u00e1n. Niet door menselijke kracht. Maar omdat er Iemand is die groter is dan al ons lijden.<\/p>\n\n\n\n
In het Johannes-evangelie zegt Jezus:<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dit heb Ik jullie verteld, omdat Ik wil dat jullie mijn vrede bewaren. In de wereld zullen jullie het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen.\u2019\u2019
\u202d\u202dJohannes\u202c \u202d16\u202c:\u202d33\u202c \u202dHTB\u202c\u202c<\/p>\n\n\n\n
Laten we dat niet vergeten. Laten wij als christenen vrede in ons hart bewaren. Een voorbeeld zijn. Lichtdragers, zelfs \u2014 of juist \u2014 in de diepste duisternis.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico<\/p>\n\n\n\n
Goedemorgen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Soms vraag ik me af\u2026 Hoe kun je nog geloven? Hoe kun je nog een toekomst zien als er z\u00f3veel in je leven is gebeurd? Ik wil je een verhaal vertellen. Het werd mij ooit verteld door een vrouw die ik jaren heb gekend. Ze was nog maar een meisje \u2014 elf of twaalf jaar […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-167","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/167","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=167"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/167\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":168,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/167\/revisions\/168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=167"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=167"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=167"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}