Het was weer zo\u2019n dag.<\/p>\n\n\n\n
Een dag waarop de nachten kort zijn en de uren van slaap versnipperd. Wakker om twee uur, dan weer om vijf uur, om zeven uur. En toch was het goed. Niet omdat het lichaam sterk is, maar omdat de ziel in rust is bij God. Ik werd wakker zonder angst, zonder zorg. Ik werd wakker met een lied in mijn hart. Een danklied.<\/p>\n\n\n\n
Dankbaar dat ik mocht leven, dat ik zegen mocht tellen. Niet door het verleden uit te pluizen, maar door de toekomst hoopvol te begroeten. Een toekomst die geen kleur kent als roze, maar als hemels licht. En dat licht is Christus.<\/p>\n\n\n\n
Vanmorgen mocht ik met Andrea bidden. Samen de dag beginnen met God. Samen onze kinderen en kleinkinderen voor Zijn troon brengen. Wat een voorrecht. Wat een vrede geeft dat, te weten dat er E\u00e9n is die zorgt, die hoort, die antwoordt.<\/p>\n\n\n\n
En we gingen op pad, naar Amersfoort. Niet met een groot doel, maar gewoon: even eruit, samen. Chris werd vandaag 24. Een feestdag. We zongen voor hem, kochten zijn favoriete gebakje \u2013 Hazelnootschuimgebak \u2013 en kwamen thuis met vreugde in ons hart. We gaven elkaar een hand in de auto. Soms is een hand alles wat je nodig hebt om vreugde te voelen.<\/p>\n\n\n\n
In de middag kwamen Yara en Brian om de hond uit te laten. Ze gingen twee uurtjes naar het bos. Toen ze terugkwamen, vertelden ze dat het fijn was geweest. We spraken nog even, en ik gaf haar een dikke hug. Ik hou gewoon van ze. Ik hou gewoon van mijn dochters.<\/p>\n\n\n\n
En toen kwam ook Dominique met Miles. Rond een uur of \u00e9\u00e9n. Ze kwam een gebakje eten met Chris. We kletsten wat, en toen zei ik: \u201cBlijf gewoon gezellig eten.\u201d En dat heeft ze gedaan. Het was eenvoudig en goed: sardientjes uit de oven, garnalen, wat stokbrood met kruidenboter. Heerlijk. En het deed me goed om even niet aan ziekte te denken, maar aan de zegeningen.<\/p>\n\n\n\n
Het is een zegen om vader en opa te zijn. Om \u2018nonno\u2019 genoemd te worden. Om te mogen liefhebben en geliefd te zijn. Wat een rijkdom. Zelfs als het lichaam hapert, groeit de ziel. Sinds de diagnose heb ik iets bijzonders ontdekt: intimiteit met God.<\/p>\n\n\n\n
Naar de camping gaan lukte me vandaag niet. Maar thuis rustend in mijn bed beneden met het geroezemoes van Andrea en Dominique om me heen was ook goed. Dankbaar dat de mogelijkheid er was om gebruik te mogen maken van een caravan. Het lichaam wilde alleen niet. Maar de geest bleef opgewekt.<\/p>\n\n\n\n
Wat de vijand probeert te stelen \u2013 rust, vreugde, hoop \u2013 vermenigvuldigt God in overvloed. Mijn blijdschap is dieper geworden. Mijn vertrouwen groter. Zijn nabijheid intenser. Ik twijfel niet aan Zijn bestaan. Hij heeft Zichzelf te vaak laten zien.<\/p>\n\n\n\n
Ik bid dat jij, die dit leest, ook die intimiteit mag ervaren. Dat je Zijn stem hoort, Zijn vrede voelt, Zijn vreugde ontvangt. Dat je ontdekt wat ik heb ontdekt: God is liefde, God is trouw, en God is er altijd.<\/p>\n\n\n\n
Heer God,
Dank U voor Uw liefde die elke dag nieuw is.
Dank U voor Uw aanwezigheid, ook in de nacht, in de stilte, in de zorgen.
Dank U voor de mensen om ons heen, voor het leven dat U ons geeft, voor iedere zegen die soms zo klein lijkt, maar zo groot is in Uw ogen.<\/p>\n\n\n\n
Vader, ik bid voor ieder die dit leest.
Dat ze Uw vrede mogen ervaren.
Dat ze de intimiteit met U mogen vinden, zoals U het mij hebt gegeven.
Dat hun hart zich vult met Uw blijdschap, die sterker is dan verdriet.
Open onze ogen voor Uw wonderen, onze oren voor Uw stem, en onze handen voor Uw werk.<\/p>\n\n\n\n
U bent goed.
Altijd.<\/p>\n\n\n\n
In Jezus\u2019 naam,
Amen.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico<\/p>\n\n\n\n
goedemorgen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het was weer zo\u2019n dag. Een dag waarop de nachten kort zijn en de uren van slaap versnipperd. Wakker om twee uur, dan weer om vijf uur, om zeven uur. En toch was het goed. Niet omdat het lichaam sterk is, maar omdat de ziel in rust is bij God. Ik werd wakker zonder angst, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-54","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/54","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=54"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/54\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/54\/revisions\/55"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=54"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=54"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=54"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}