Gods omhelzing op een gewone dag<\/p>\n\n\n\n
Dan zit ik daar. Vroeg in de ochtend, wakker. Het is woensdag, maar in mijn hoofd lijkt het maandag. Ik vraag me af: ben ik afgelopen zondag naar de kerk geweest? Of niet? Wat is er eigenlijk gebeurd tussen zondag en vandaag?<\/p>\n\n\n\n
Soms verdwijnen de dagen. De chemo. De medicatie \u2013 31, soms wel 34 pillen per dag \u2013 doet wat met mijn lichaam. Met mijn geheugen. Er vallen gaten. En dan moet ik diep nadenken om weer te weten waar ik ben, wat ik heb meegemaakt.<\/p>\n\n\n\n
Maar de ochtend begon goed. Ik werd vroeg wakker, zoals vaak, maar wachtte tot de ogen van mijn liefste ook opengingen. Samen bidden we. Intens. Voor elkaar. Voor onze kinderen. Voor onze familie. En dat geeft rust. Het is een goed begin van de dag.<\/p>\n\n\n\n
Andrea zorgde weer goed voor mij. Ze ging boodschappen doen, haalde pillen bij de apotheek en nam iets mee waardoor ik eindelijk weer kon douchen \u2013 iets dat ik over mijn been kan trekken. Wat was ik daar blij mee.<\/p>\n\n\n\n
Later kwamen Rebecca, mijn schoonzoon en kleindochter Luna langs. En mijn moeder. We zaten samen. We praatten. We namen de tijd. Op een gegeven moment omhelsde mijn moeder mij. Ze gaf me een kus op mijn wang en zei: \u201cIk hou van je.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Dat was z\u00f3 kostbaar. Alsof de hemel even openbrak en God zelf mij omhelsde. Alsof Hij zei: \u201cIk hou van je, mijn kind.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tegen het eind van de middag werd het rustiger. Ik keek terug en dacht: wat ben ik dankbaar. Voor elke dag die ik mag meemaken. Voor Zijn aanwezigheid. Voor Zijn glorie.<\/p>\n\n\n\n
\u2019s Avonds kwam een goede vriendin eten. Het was gezellig. We spraken over God, over genezing, over onze ervaringen en onze vragen. We spraken over het verleden, het heden en de toekomst. Ze zei: \u201cDe toekomst ligt in Gods hand. En het stopt niet wanneer het leven op aarde stopt.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Dat gaf me rust. Want ik weet: als christenen zien we uit naar een toekomst zonder pijn, zonder gebrokenheid. Een toekomst van vrede.<\/p>\n\n\n\n
Toen ze wegging, merkte ze: ik was moe. En dat klopte. Mijn lichaam gaf het aan. Maar mijn hart was blij. Blij met de dag. Blij met het bed in de woonkamer \u2013 niet omdat ik het zo mooi vind, maar omdat ik er mijn rust kan vinden. Zonder steeds de trap op te moeten.<\/p>\n\n\n\n
Ik ben dankbaar. Dankbaar voor Andrea. Voor de liefde tussen ons. Voor hoe ze voor me zorgt. Voor mijn kinderen, mijn kleinkinderen. Voor mijn familie. Voor de kracht van God in mijn leven.<\/p>\n\n\n\n
En ik hoop dat ik nog lang mag blijven. Niet om hier doelloos rond te zwerven, maar om te wandelen in het werk dat God in mijn hart heeft gelegd.<\/p>\n\n\n\n
Ik wil je dit zeggen: geef nooit op. Wat je situatie ook is \u2013 God helpt. Hij helpt mij, en Hij helpt jou. God is een God van wonderen. Blijf op Hem vertrouwen, alle dagen van je leven.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Kom en laten we kijken wie er gelijk heeft, zegt de Here. Al waren uw zonden rood als scharlaken, Ik maak ze wit als sneeuw. Al waren ze vuurrood, ze zullen worden als witte wol.\u2019
\u202d\u202dJesaja\u202c \u202d1\u202c:\u202d18\u202c \u202dHTB\u202c\u202c<\/p>\n\n\n\n
Hij vergeeft. Hij geneest. Hij herstelt. Elke dag opnieuw. Zelfs als mijn hoofd het niet meer weet, weet Hij het wel.<\/p>\n\n\n\n
Heer,
Dank U voor deze dag. Voor de mensen om mij heen. Voor Andrea. Voor mijn kinderen. Voor mijn moeder. Voor Uw liefde die tastbaar werd, zelfs in een omhelzing.<\/p>\n\n\n\n
Dank U dat U niet loslaat. Niet als ik moe ben. Niet als ik het vergeet. U bent trouw.<\/p>\n\n\n\n
Laat mijn leven, ondanks mijn beperkingen, Uw licht blijven dragen. Laat Uw Geest door mij heen blijven werken, zolang ik ademhaal.<\/p>\n\n\n\n
Zegen ieder die dit leest. Geef hen hoop. Laat hen ervaren wat ik mag ervaren: U bent een God van wonderen.<\/p>\n\n\n\n
In Jezus\u2019 naam,
Amen.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico
Goedemorgen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gods omhelzing op een gewone dag Dan zit ik daar. Vroeg in de ochtend, wakker. Het is woensdag, maar in mijn hoofd lijkt het maandag. Ik vraag me af: ben ik afgelopen zondag naar de kerk geweest? Of niet? Wat is er eigenlijk gebeurd tussen zondag en vandaag? Soms verdwijnen de dagen. De chemo. De […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-60","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/60","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=60"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/60\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":61,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/60\/revisions\/61"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=60"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=60"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=60"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}