Wat is het mooi om te merken dat er mensen om je heen staan. Mensen die je niet alleen een hand geven, maar ook voor je bidden, met je praten en hun tijd delen in een bidstond. Dat geeft mij vreugde. Het doet me soms vergeten dat ik ziek ben. Want kanker staat niet op nummer \u00e9\u00e9n in mijn leven \u2014 God staat op nummer \u00e9\u00e9n.<\/p>\n\n\n\n
Een bidstond tilt me op. Ik zou het liefst elke dag zo samenkomen, of iedere dag een kerkdienst meemaken. Natuurlijk kan dat niet altijd fysiek, maar via internet zijn er zoveel diensten te volgen. En toch: mijn hart maakt een sprongetje wanneer ik mijn liefde voor Jezus mag delen.<\/p>\n\n\n\n
Vandaag was Marcel bij ons, de voorganger van de gemeente. Hij kwam om wat puntjes op de i te zetten rondom de begrafenis. Dat is niet makkelijk, maar hij deed het met zoveel liefde en wijsheid. En dat maakt mij blij. Want stel dat ik vandaag of morgen zou heengaan, dan weet ik dat Andrea goed opgevangen wordt. Dat geeft mij rust en maakt mij gelukkig.<\/p>\n\n\n\n
Natuurlijk ben ik niet blij dat ik binnenkort deze aarde moet verlaten. Maar ik mag mijn laatste verhuizing maken \u2014 naar de hemel. En later, als het nieuwe Jeruzalem neerdaalt, komt er zelfs nog een verhuizing. Maar wat een zekerheid: ik zal iedereen weer terugzien. Dat maakt me blij.<\/p>\n\n\n\n
Andrea voelt zich vandaag niet zo lekker. Misschien een griepje. Ik bid dat het niet doorzet, want dat kunnen we niet gebruiken. Zij moet juist aansterken. Daarom vraag ik ook gebed voor haar. Ze staat altijd voor mij klaar, al is het maar met een kop koffie of een maaltijd. Ik merk dat ik zelf veel dingen niet meer kan, en dat frustreert me. Maar ik moet het leren accepteren. En steeds zie ik hoe liefdevol zij is, hoe ze het beste voor mij zoekt. Dat maakt me blij en dankbaar.<\/p>\n\n\n\n
Ik ben ook blij met de vrienden die voor mij bidden, blij dat er vandaag dingen zijn afgerond, blij dat God in dit huis aanwezig is. Want mijn lichaam gaat steeds verder achteruit, maar mijn geest brandt juist voor God. Ik wil niets liever dan in Zijn huis zijn, waar Hij spreekt.<\/p>\n\n\n\n
Ik hou van God met heel mijn hart, mijn ziel en mijn verstand. En ik verheug me op de ontmoeting met Jezus. Dan mag ik Hem omhelzen, mijn verdriet en pijn bij Hem neerleggen en Zijn verlossing ontvangen. Dat vooruitzicht maakt mij rijk, ondanks mijn pijn. <\/p>\n\n\n\n
\u2018Ik ben ervan overtuigd dat niets ons kan scheiden van Gods liefde. De dood niet, het leven niet, engelen niet, bovenaardse krachten niet, de dingen van vandaag niet, de dingen van morgen niet. Nee, er is geen enkele kracht die dat kan. Hoe hoog we zijn gestegen of in welke diepte wij ons ook bevinden, niets in de hele schepping kan ons scheiden van Gods liefde, die ons gegeven is in Christus Jezus, onze Heer.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u202d\u202dRomeinen\u202c \u202d8\u202c:\u202d38\u202c-\u202d39\u202c \u202dHTB\u202c\u202c<\/p>\n\n\n\n
Vader in de hemel,<\/p>\n\n\n\n
Dank U dat U bij mij bent, elke dag opnieuw. Dank U voor de mensen die mij dragen in gebed, voor de liefde van vrienden en voor de zorg van Andrea. Wilt U haar kracht en gezondheid geven, zodat zij mag aansterken en Uw nabijheid ervaart. Dank U dat, al gaat mijn lichaam achteruit, mijn geest vurig voor U blijft. Dank U dat niets ons kan scheiden van Uw liefde. Heer, ik zie uit naar de dag dat ik U mag ontmoeten en voor altijd bij U mag zijn. Tot die tijd wil ik U blijven prijzen en getuigen van Uw goedheid.<\/p>\n\n\n\n
In Jezus\u2019 naam, amen.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wat is het mooi om te merken dat er mensen om je heen staan. Mensen die je niet alleen een hand geven, maar ook voor je bidden, met je praten en hun tijd delen in een bidstond. Dat geeft mij vreugde. Het doet me soms vergeten dat ik ziek ben. Want kanker staat niet op […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-651","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/651","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=651"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/651\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":652,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/651\/revisions\/652"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=651"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}