Soms kijk je naar jezelf in de spiegel en zie je vooral je pijn, je zwakte, je onzekerheid. Maar vanochtend, terwijl Andrea en ik luisterden naar Wilma Veen, hoorde ik iets wat raakte: God geeft ons woorden in de mond, op het moment dat wij de durf hebben om te spreken. Op het moment dat wij die stap zetten, richting de ander. Richting de wereld. Richting het kruis.<\/p>\n\n\n\n
Ik dacht aan Timothe\u00fcs. Achttien jaar, en hij leidde een gemeente! Paulus schreef brieven aan hem, vol wijsheid, vermaning, bemoediging. Was hij er klaar voor? Sommigen zullen gedacht hebben van niet. En toch riep God hem. Zoals Hij ook ons roept. Niet omdat we zo sterk zijn. Niet omdat we het allemaal kunnen. Maar omdat Hij met ons meegaat.<\/p>\n\n\n\n
We hebben geen excuus meer. Niet te jong. Niet te oud. Niet te ziek. Niet te onzeker. \u201cGa heen, verkondig het evangelie,\u201d zegt Jezus. Niet als een suggestie, maar als een opdracht. Net zoals een vader tegen zijn kind zegt: \u201cGa dit halen.\u201d En dan hoef je je niet af te vragen: Kan ik het wel? Nee, je vertrouwt erop dat de Vader weet wat Hij doet.<\/p>\n\n\n\n
Waarom is het dan zo moeilijk om bij de buren aan te bellen en te zeggen: \u201cGod houdt van je\u201d? Omdat ons vlees twijfelt. Omdat we in menselijke kracht redeneren. Maar de waarheid is: God leeft in ons. Als je \u2019s morgens in de spiegel kijkt, zie dan niet jezelf, maar Jezus door je heen. Zet die grote glimlach op en zeg: \u201cWauw, Jezus, wat ziet U er goed uit vandaag.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zelf merk ik, ook nu ik ziek ben, dat die roeping niet stopt. Misschien denkt men: Waarom bidt hij voor genezing, terwijl hij zelf ziek is? Maar ik weet: het is niet mijn kracht. Het is Gods kracht. Zoals een dokter een pil voorschrijft \u2013 de wijsheid daarvoor komt van God. En wie weet stuurt God je wel naar die dokter, om via die weg iets van Zijn genezing te geven.<\/p>\n\n\n\n
Mijn gebed is: Heer, geef mij de kracht om Uw naam te blijven verkondigen. Laat mij, ondanks de pijn \u2013 ja, ik geef het een tien \u2013 niet zwijgen. Want U draagt deze ziekte. En zolang ik mijn lippen nog bewegen kan, blijf ik U loven en spreken over Uw liefde.<\/p>\n\n\n\n
Andrea en ik hebben een tekst op een doekje bij de bank: \u201cIk en mijn huis, wij zullen de Heer dienen.\u201d Dat willen we blijven doen. Tot de laatste dag. En als ik straks chemo krijg, dan zal ook dat een kans zijn om van U te getuigen. Geen bijwerking van zwakte, maar een bijwerking van groei. Groeien in geloof. Groeien in liefde.<\/p>\n\n\n\n
En als je dan eens vastloopt, schrijf je zorgen op een post-it. En plak ze aan het kruis. Zeg: \u201cHier Heer, mijn zorg. Mijn pijn. Mijn onrust.\u201d En laat het daar. Ga niet terug om het op te halen. Want wat aan het kruis is gebracht, dat is volbracht.<\/p>\n\n\n\n
2 Timothe\u00fcs 1:7 (HSV):
\u201cWant God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Heer, dank U dat U door ons heen werkt, ook als we zwak zijn. Geef ons moed om Uw Woord te spreken, liefde om anderen te zien, en vertrouwen dat U ons leidt. Laat ons iedere dag Jezus weerspiegelen. In onze glimlach, in onze woorden, in onze pijn. En leer ons leven vanuit het kruis, waar alles al volbracht is. Amen.<\/p>\n\n\n\n
Met liefde \u2764\ufe0f Ico<\/p>\n\n\n\n
Goedemorgen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Soms kijk je naar jezelf in de spiegel en zie je vooral je pijn, je zwakte, je onzekerheid. Maar vanochtend, terwijl Andrea en ik luisterden naar Wilma Veen, hoorde ik iets wat raakte: God geeft ons woorden in de mond, op het moment dat wij de durf hebben om te spreken. Op het moment dat […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-86","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=86"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":87,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86\/revisions\/87"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=86"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=86"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/icoabis.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=86"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}