De dag begint met een klein ritueel: wakker worden, luisteren naar Wilma Veen en samen bidden. Het zijn zulke gewone momenten, maar ze geven iedere dag weer blijdschap en vrede. In die momenten ervaar ik dat ik niet alleen ben, maar dat Christus dichtbij is.

Toch zijn er ook dagen waarop het zwaar voelt. Het doet pijn om te merken dat ik steeds afhankelijker word van anderen. Dingen die ik vroeger vanzelf deed, lukken nu niet meer. Soms zou ik mezelf een schop onder de kont willen geven, maar mijn lichaam laat het niet toe. Dat frustreert. En toch – midden in dat alles – zijn er ook momenten van feest.

Vandaag mocht ik aanwezig zijn bij de bidstond. Samen met broeders en zusters God grootmaken, zingen, bidden, en ook genieten van een stukje Spakenburgse hart bij het 40-jarig huwelijk van Cees en Ida. Kleine dingen, maar grote zegeningen. Want in de gemeenschap met elkaar en met God ervaar ik: de vreugde in de Heer blijft, ook al is mijn lichaam zwak.

De Bijbel zegt:

‘Wees blij in de Here. Ik zeg het nog eens: verheug u in Hem!’

‭‭Filippenzen‬ ‭4‬:‭4‬ ‭HTB‬‬

Dat is geen gemakkelijke opdracht. Het is geen oppervlakkige blijheid, maar een diepe vreugde die haar bron heeft in Christus zelf. Een vreugde die niet wordt afgenomen door pijn, ziekte of zorgen.

Als er vrienden langskomen die op vakantie gaan, besef ik hoe bijzonder het is om elkaar “tot ziens” te zeggen. Soms betekent dat: tot ziens hier, en soms betekent dat: tot ziens in de hemel. Het herinnert me eraan dat ons leven hier tijdelijk is, maar dat we samen uitzien naar een eeuwig thuis.

De apostel Paulus schrijft:

‘want ons leven is voor de Here en ook ons sterven is voor de Here. Wij zijn van Hem, in leven en dood.’

‭‭Romeinen‬ ‭14‬:‭8‬ ‭HTB‬‬

Dat geeft rust. Mijn lichaam mag zwak zijn, mijn toekomst op aarde onzeker, maar ik ben veilig in Gods hand. Geen ziekte, geen macht en geen angst kan de blijdschap in Christus wegnemen.

En te midden van dat alles zijn er ook de kleine tekenen van liefde – een doosje chocolaatjes dat zomaar in de bus valt. Het lijkt klein, maar het zegt: je bent niet alleen. Het zijn juist die kleine dingen waardoor je Gods zorg en nabijheid voelt.

Ik verlang naar genezing, ik verlang naar rust, ik verlang naar mijn Vader. Of dat hier op aarde zal zijn of straks in de hemel, dat laat ik in Gods hand. Wat ik wel weet: Hij is groter dan welke macht ook. Hij is mijn Redder en mijn Bron van vreugde.

Vader in de hemel,

Dank U dat U dichtbij bent, in vreugde en in pijn. Dank U voor de momenten van blijdschap, voor de gemeenschap met broeders en zusters, en voor de kleine tekenen van liefde die ons moed geven. Heer, U weet hoe zwaar het soms is om afhankelijk te zijn, om niet meer zelf te kunnen. Wilt U kracht geven om dit te dragen en de vreugde in U vast te houden.

Leer ons, Heer, om ons altijd te verblijden in U, omdat niets ons kan scheiden van Uw liefde. Geef vrede, hoop en vertrouwen, tot de dag dat U ons thuishaalt in Uw heerlijkheid.

In Jezus’ naam.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen