Ook vandaag mocht ik weer zo’n dag beleven. Een dag vol liefde. Een dag waarin ik Gods Geest mocht ervaren. Een dag waarin ik blijdschap mocht ontvangen, ondanks alles. Ik hoorde mooie verhalen — over Japan, over toekomstperspectief, en over hoe Tobias en Daphne genoten hebben op vakantie. Dat enthousiasme van jonge mensen, dat straalt gewoon. De blijdschap spat er vanaf. En weet je, daar geniet ik van.

Ik geniet ervan om in de aanwezigheid te zijn van mensen die van je houden. Mensen die het beste met je voorhebben. Het doet me denken aan de woorden van Jezus:

‘Aan de onderlinge liefde zullen de mensen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’’

‭‭Johannes‬ ‭13‬:‭35‬ ‭HTB‬‬

Die liefde zie ik, die liefde ervaar ik. Of het nu in de glimlach van mijn kinderen is, in de woorden van een vriend, of in een simpel appje waarin iemand me een goed weekend wenst — het is pure liefde die eruit spat.

En dan kleine overwinningen. Zoals vandaag: samen met Andrea boodschappen doen. Voor sommigen misschien iets kleins, maar voor mij was het een overwinning. Niet meer gehaast door de winkel, maar samen. Hand in hand, steunend op een karretje alsof het een rollator is — maar in plaats van zwakte voelde ik kracht. De kracht die God me gaf.

‘Maar onder al die omstandigheden hebben wij, dankzij Hem die zoveel van ons houdt, de overwinning!’

‭‭Romeinen‬ ‭8‬:‭37‬ ‭HTB‬‬

Ja, dat mag ik zo ervaren. Ik ben geen gevangene van mijn ziekte, ik ben een kind van God. En vandaag stond niet in het teken van ziekte, maar in het teken van leven. In het teken van liefde.

Later kwam een broer en een zus langs. Mensen die een hart hebben op de juiste plek. Mensen waar ik alles tegen kan zeggen. Dat voelt eigen. Dat voelt één. Want in Christus zijn we verbonden.

‘Want als twee of drie mensen bij elkaar zijn omdat zij bij Mij horen, ben Ik bij hen.’’

‭‭Mattheüs‬ ‭18‬:‭20‬ ‭HTB‬‬

Dat mocht ik proeven vandaag. Gods aanwezigheid, in kleine dingen, in ontmoetingen, in liefde die gedeeld wordt.

En zo zie ik: elke dag heeft zijn overwinningen. Soms klein, soms groot, maar altijd waardevol. En ik prijs God voor die momenten. Want ze laten me zien dat Hij dichtbij is.

Gebed

Heer, dank U voor deze dag vol liefde. Dank U voor de kleine overwinningen die zo groot voelen in mijn hart. Dank U voor Andrea, voor mijn kinderen, voor vrienden, broer en zus die me laten ervaren dat ik niet alleen ben. Dank U dat Uw Geest in alles aanwezig is: in een glimlach, in een omhelzing, in een simpel appje.

Heer, leer me om steeds weer stil te staan bij het leven en niet bij de ziekte. Laat Uw liefde blijven overvloeien in mij en door mij heen, zodat ik een getuigenis mag zijn van Uw goedheid. In Jezus’ Naam. Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

De dag begon anders dan gepland. Andrea ziek, ikzelf ziek, en dan voel je je zwak. Maar juist in die zwakheid herinnert God ons eraan dat Hij onze kracht is. Zoals Paulus schrijft:

‘Maar de Here antwoordde telkens weer: ‘Mijn genade is genoeg voor u. Want kracht ontplooit zich ten volle in zwakheid.’ Daarom durf ik mij toch op mijn zwakheden te beroemen, omdat dan de kracht van Christus in mij gezien kan worden.’

‭‭2 Korinthiërs‬ ‭12‬:‭9‬ ‭HTB‬‬

En toch merk ik hoe afhankelijk wij dan ook worden van mensen. Mensen die God stuurt, precies op het juiste moment. Zoals vanmorgen, toen iemand de hond kwam uitlaten. Een klein gebaar, maar voor ons een groot teken van Gods genade.

We luisterden samen naar Wilma Veen, we baden voor genezing, voor kracht. En ik zag hoe zwaar het Andrea viel. Haar vermoeidheid weegt, en dat doet pijn. Maar tegelijk zie ik hoe God mensen stuurt om ons heen: vrienden die op bezoek komen, met ons praten, met ons bidden, ons huis in gebed omringen met engelen. Dat maakt mijn hart blij.

Ik werd diep geraakt toen mijn dochter bij me kwam en zei: “Pap, ik hou van je.” Zulke woorden klinken nu anders dan een jaar geleden. Ze zijn kostbaar, vol waarde. Ook andere kinderen bellen, komen langs, delen hun verhalen. Morgen zien we onze zoon en horen we live over zijn reis naar Japan. Al die momenten zijn stukjes vreugde die mijn hart vullen.

’s Middags mocht ik naar de seniorenkring, waar we samen avondmaal vierden. Mensen deelden liederen en de betekenis daarvan in hun leven. Soms verhalen vol pijn, soms vol hoop – maar altijd echt. Samen hebben we gehuild, gelachen, gebeden, brood en wijn gedeeld. Dat is de gemeenschap van Christus.

En dan zie ik mijn vrouw weer, en mijn hart smelt. Ik ben nog steeds verliefd, nog steeds dankbaar dat zij naast mij staat. In haar liefde zie ik Gods trouw weerspiegeld.

Maar ik voel ook de last die zij draagt, de zorg en vermoeidheid. En daarom roep ik samen met haar tot God om genezing. Voor haar, voor mij. We smeken God om kracht, om herstel, en tegelijk danken we Hem voor de wonderen van elke dag: een bezoekje, een telefoontje, een helpende hand.

Het is waar wat David schrijft:

‘De Here geeft mij zijn kracht, Hij is het schild waarachter ik schuil. Mijn hart heeft op Hem vertrouwd en Hij heeft mij geholpen. Mijn hart juicht en ik prijs Hem met mijn lied.’

‭‭Psalmen‬ ‭28‬:‭7‬ ‭HTB‬‬

In zwakheid ontvangen we kracht. In verdriet ontvangen we vreugde. In onzekerheid ontvangen we hoop. En dat alles komt van Hem.

Heer, trouwe Vader,

Wij komen tot U met ons verlangen naar genezing, voor Andrea en voor mijzelf. U kent ons lichaam, U kent onze zorgen, U weet wat wij dragen. Heer, wij leggen alles in Uw handen.

Dank U voor de mensen die U op ons pad stuurt, voor de woorden van liefde, de gebeden die ons dragen, de vreugde in kleine en grote dingen. Dank U dat U laat zien dat wij nooit alleen zijn.

Heer, vul ons huis met Uw vrede, met Uw engelen, met Uw aanwezigheid. Geef ons kracht waar wij zwak zijn, vreugde waar wij bedroefd zijn, en hoop waar wij onzeker zijn.

Wij geloven dat U groter bent dan onze ziekte. Wij houden vast aan Uw belofte dat U onze Herder bent, die ons leidt naar grazige weiden en stille wateren.

Heer, wees onze hoop, onze vreugde, onze toekomst.

In Jezus’ naam,

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Soms vraag ik mij af hoe God naar mij kijkt. Hij wist alles al, van het begin af aan. Hij wist dat ik 27 jaar zonder Hem zou leven, dat ik verkeerde keuzes zou maken, en dat Zijn Zoon voor mij aan het kruis zou sterven. Toch koos Hij ervoor mij lief te hebben. Toch gaf Hij Zijn genade.

‘Een psalm van David voor de koordirigent. Here, U ziet alles van mij, U kent mij helemaal zoals ik ben. U weet het als ik zit en als ik weer opsta, vanuit de hemel weet U wat ik denk. U ziet waar ik heen ga en weet wanneer ik ga liggen. Alles wat ik doe, is voor U bekend.’

‭‭Psalmen‬ ‭139‬:‭1‬-‭3‬ ‭HTB‬‬

Dat raakt mij. Want mijn verleden, mijn fouten, mijn zorgen – Hij zag het allemaal al, en tóch zei Hij: “Ik hou van jou.” En als ik mijn oude leven zie, dan breng ik dat bij Hem. Ik weet dat Hij mijn zonden heeft weggegooid in de diepte van de zee, zo ver als het oosten verwijderd is van het westen (Psalm 103:12). Ik hoef er niet meer op terug te kijken, want Hij heeft het weggewist.

En als ik dan naar vandaag kijk, zie ik Gods liefde opnieuw. Andrea en ik krijgen zoveel steun van mensen om ons heen. Soms sta ik er versteld van: dat lieve vrienden spontaan onze tuin komen doen, iemand ons huis schoon maakt , meerdere mensen komen om de hond uit te laten omdat wij het even niet kunnen. Dat voelt voor mij als een wonder.

‘Eén ding weten wij: voor wie Hem liefhebben laat God alles meewerken voor hun bestwil, want Hij heeft een plan met hen.’

‭‭Romeinen‬ ‭8‬:‭28‬ ‭HTB‬‬

Dat is voor mij tastbaar geworden. God zet mensen in beweging. Hij laat Zijn liefde zien door vrienden en broeders en zusters die hun hart geven. En telkens als ik dat zie, springen de tranen in mijn ogen.

Mijn verlangen blijft groot: ik bid of God mij wil genezen, zodat ik nog vele jaren samen met Andrea mag leven, onze kinderen en kleinkinderen kan zien opgroeien. Maar tegelijk bid ik ook: Heer Jezus, kom terug. Kom terug en neem ons mee, samen, hand in hand, zingend: U komt de glorie toe.

‘Hij komt te midden van de wolken en iedereen zal Hem zien, ook zij die hem doorstoken hebben. En alle volken van de wereld zullen om Hem treuren en jammeren. Ja, amen.’

‭‭Openbaring‬ ‭1‬:‭7‬ ‭HTB‬‬

Dat is mijn hoop. Dat Jezus op een dag komt, zoals Hij beloofd heeft, en dat ik met mijn vrouw, onze kinderen en kleinkinderen, en met allen die Hem liefhebben, thuis mag komen in het nieuwe Jeruzalem.

‘Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. De tegenwoordige hemel en de tegenwoordige aarde waren er niet meer, en ook de zee was verdwenen. Ik zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel naar beneden komen, bij God vandaan. Zij zag er feestelijk uit, als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor de bruidegom en hem opwacht. Ik hoorde een luide stem vanaf de troon zeggen: ‘Gods woonplaats is nu bij de mensen, Hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volk zijn en Hij zal Zelf bij hen zijn. Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen. Er zal geen dood meer zijn, geen verdriet, geen rouw of pijn, want die dingen horen bij de oude wereld die voorbij is.’’

‭‭Openbaring‬ ‭21‬:‭1‬-‭4‬ ‭HTB‬‬

Dat is mijn verlangen. Dat wat hier eindig is, daar een nieuw begin krijgt.

Gebed van Overwinning

Heer Jezus, dank U voor Uw genade. Dank U dat U mij kende, ook in mijn zwakke jaren, en dat U mij niet hebt losgelaten. U hebt mijn zonden weggeworpen, U hebt mij liefgehad, en U geeft mij hoop.

Dank U voor Andrea, voor onze kinderen en onze kleinkinderen. Dank U voor alle vrienden die ons helpen en omringen met liefde. Laat hen Uw handen en voeten zijn, Heer.

Ik bid: genees mij, als het Uw wil is. Maar meer nog: laat Uw koninkrijk komen. Heer Jezus, kom spoedig. Neem ons mee in Uw heerlijkheid. En geef mij de zekerheid dat, wat er ook gebeurt, niets mij kan scheiden van Uw liefde. In die overwinning leef ik. 

Amen

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

Wat is het mooi om te merken dat er mensen om je heen staan. Mensen die je niet alleen een hand geven, maar ook voor je bidden, met je praten en hun tijd delen in een bidstond. Dat geeft mij vreugde. Het doet me soms vergeten dat ik ziek ben. Want kanker staat niet op nummer één in mijn leven — God staat op nummer één.

Een bidstond tilt me op. Ik zou het liefst elke dag zo samenkomen, of iedere dag een kerkdienst meemaken. Natuurlijk kan dat niet altijd fysiek, maar via internet zijn er zoveel diensten te volgen. En toch: mijn hart maakt een sprongetje wanneer ik mijn liefde voor Jezus mag delen.

Vandaag was Marcel bij ons, de voorganger van de gemeente. Hij kwam om wat puntjes op de i te zetten rondom de begrafenis. Dat is niet makkelijk, maar hij deed het met zoveel liefde en wijsheid. En dat maakt mij blij. Want stel dat ik vandaag of morgen zou heengaan, dan weet ik dat Andrea goed opgevangen wordt. Dat geeft mij rust en maakt mij gelukkig.

Natuurlijk ben ik niet blij dat ik binnenkort deze aarde moet verlaten. Maar ik mag mijn laatste verhuizing maken — naar de hemel. En later, als het nieuwe Jeruzalem neerdaalt, komt er zelfs nog een verhuizing. Maar wat een zekerheid: ik zal iedereen weer terugzien. Dat maakt me blij.

Andrea voelt zich vandaag niet zo lekker. Misschien een griepje. Ik bid dat het niet doorzet, want dat kunnen we niet gebruiken. Zij moet juist aansterken. Daarom vraag ik ook gebed voor haar. Ze staat altijd voor mij klaar, al is het maar met een kop koffie of een maaltijd. Ik merk dat ik zelf veel dingen niet meer kan, en dat frustreert me. Maar ik moet het leren accepteren. En steeds zie ik hoe liefdevol zij is, hoe ze het beste voor mij zoekt. Dat maakt me blij en dankbaar.

Ik ben ook blij met de vrienden die voor mij bidden, blij dat er vandaag dingen zijn afgerond, blij dat God in dit huis aanwezig is. Want mijn lichaam gaat steeds verder achteruit, maar mijn geest brandt juist voor God. Ik wil niets liever dan in Zijn huis zijn, waar Hij spreekt.

Ik hou van God met heel mijn hart, mijn ziel en mijn verstand. En ik verheug me op de ontmoeting met Jezus. Dan mag ik Hem omhelzen, mijn verdriet en pijn bij Hem neerleggen en Zijn verlossing ontvangen. Dat vooruitzicht maakt mij rijk, ondanks mijn pijn. 

‘Ik ben ervan overtuigd dat niets ons kan scheiden van Gods liefde. De dood niet, het leven niet, engelen niet, bovenaardse krachten niet, de dingen van vandaag niet, de dingen van morgen niet. Nee, er is geen enkele kracht die dat kan. Hoe hoog we zijn gestegen of in welke diepte wij ons ook bevinden, niets in de hele schepping kan ons scheiden van Gods liefde, die ons gegeven is in Christus Jezus, onze Heer.’

‭‭Romeinen‬ ‭8‬:‭38‬-‭39‬ ‭HTB‬‬

Vader in de hemel,

Dank U dat U bij mij bent, elke dag opnieuw. Dank U voor de mensen die mij dragen in gebed, voor de liefde van vrienden en voor de zorg van Andrea. Wilt U haar kracht en gezondheid geven, zodat zij mag aansterken en Uw nabijheid ervaart. Dank U dat, al gaat mijn lichaam achteruit, mijn geest vurig voor U blijft. Dank U dat niets ons kan scheiden van Uw liefde. Heer, ik zie uit naar de dag dat ik U mag ontmoeten en voor altijd bij U mag zijn. Tot die tijd wil ik U blijven prijzen en getuigen van Uw goedheid.

In Jezus’ naam, amen.

Met liefde ❤️ Ico

De dag begint met een klein ritueel: wakker worden, luisteren naar Wilma Veen en samen bidden. Het zijn zulke gewone momenten, maar ze geven iedere dag weer blijdschap en vrede. In die momenten ervaar ik dat ik niet alleen ben, maar dat Christus dichtbij is.

Toch zijn er ook dagen waarop het zwaar voelt. Het doet pijn om te merken dat ik steeds afhankelijker word van anderen. Dingen die ik vroeger vanzelf deed, lukken nu niet meer. Soms zou ik mezelf een schop onder de kont willen geven, maar mijn lichaam laat het niet toe. Dat frustreert. En toch – midden in dat alles – zijn er ook momenten van feest.

Vandaag mocht ik aanwezig zijn bij de bidstond. Samen met broeders en zusters God grootmaken, zingen, bidden, en ook genieten van een stukje Spakenburgse hart bij het 40-jarig huwelijk van Cees en Ida. Kleine dingen, maar grote zegeningen. Want in de gemeenschap met elkaar en met God ervaar ik: de vreugde in de Heer blijft, ook al is mijn lichaam zwak.

De Bijbel zegt:

‘Wees blij in de Here. Ik zeg het nog eens: verheug u in Hem!’

‭‭Filippenzen‬ ‭4‬:‭4‬ ‭HTB‬‬

Dat is geen gemakkelijke opdracht. Het is geen oppervlakkige blijheid, maar een diepe vreugde die haar bron heeft in Christus zelf. Een vreugde die niet wordt afgenomen door pijn, ziekte of zorgen.

Als er vrienden langskomen die op vakantie gaan, besef ik hoe bijzonder het is om elkaar “tot ziens” te zeggen. Soms betekent dat: tot ziens hier, en soms betekent dat: tot ziens in de hemel. Het herinnert me eraan dat ons leven hier tijdelijk is, maar dat we samen uitzien naar een eeuwig thuis.

De apostel Paulus schrijft:

‘want ons leven is voor de Here en ook ons sterven is voor de Here. Wij zijn van Hem, in leven en dood.’

‭‭Romeinen‬ ‭14‬:‭8‬ ‭HTB‬‬

Dat geeft rust. Mijn lichaam mag zwak zijn, mijn toekomst op aarde onzeker, maar ik ben veilig in Gods hand. Geen ziekte, geen macht en geen angst kan de blijdschap in Christus wegnemen.

En te midden van dat alles zijn er ook de kleine tekenen van liefde – een doosje chocolaatjes dat zomaar in de bus valt. Het lijkt klein, maar het zegt: je bent niet alleen. Het zijn juist die kleine dingen waardoor je Gods zorg en nabijheid voelt.

Ik verlang naar genezing, ik verlang naar rust, ik verlang naar mijn Vader. Of dat hier op aarde zal zijn of straks in de hemel, dat laat ik in Gods hand. Wat ik wel weet: Hij is groter dan welke macht ook. Hij is mijn Redder en mijn Bron van vreugde.

Vader in de hemel,

Dank U dat U dichtbij bent, in vreugde en in pijn. Dank U voor de momenten van blijdschap, voor de gemeenschap met broeders en zusters, en voor de kleine tekenen van liefde die ons moed geven. Heer, U weet hoe zwaar het soms is om afhankelijk te zijn, om niet meer zelf te kunnen. Wilt U kracht geven om dit te dragen en de vreugde in U vast te houden.

Leer ons, Heer, om ons altijd te verblijden in U, omdat niets ons kan scheiden van Uw liefde. Geef vrede, hoop en vertrouwen, tot de dag dat U ons thuishaalt in Uw heerlijkheid.

In Jezus’ naam.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

Vanmorgen werd ik samen met Andrea wakker, en we namen de tijd om te bidden. In het begin van de week bidden we altijd voor onze kinderen, hun partners en onze kleinkinderen. Dat zijn zulke bijzondere momenten: samen onze zegen uitspreken over hen, wetend dat God onze gebeden hoort. In Zijn Woord staat:

‘Maar als jullie één met Mij blijven en mijn woorden niet vergeten, kunnen jullie vragen wat jullie willen en het zal gebeuren.’

‭‭Johannes‬ ‭15‬:‭7‬ ‭HTB‬‬

Dat geeft rust en vertrouwen. Want als wij bidden naar Gods wil, zal Hij op Zijn tijd antwoorden.

Later die ochtend had ik een ontmoeting met iemand die ik achttien jaar geleden heb leren kennen en een tijdje mocht begeleiden. Hij kwam me bedanken, omdat hij al achttien jaar clean is. Toen maakte hij de keuze om God beter te leren kennen, om Hem als Vader te zien. Wat een zegen om na al die jaren dit te mogen horen! Het doet me diep beseffen dat niets tevergeefs is wanneer je mensen wijst naar Jezus.

’s Middags stond er fysiotherapie op het programma en werd mijn been opnieuw ingezwachteld. Het ging goed. Later zag ik een filmpje dat mij raakte. Op de Dam in Amsterdam vertelde een meisje haar getuigenis: hoe God haar had bevrijd van elf jaar verslaving aan cannabis. Ze sprak openlijk over Jezus, maar werd vervolgens bij de haren weggesleurd. Haar werd het recht ontnomen om Zijn naam groot te maken.

Dat raakte me. Want zelfs in ons vrije Nederland is het niet meer vanzelfsprekend dat je Jezus op straat grootmaakt, dat een kerk met rust gelaten wordt of dat christelijke centra beschermd zijn. Ik zie een groeiende vijandigheid tegen Gods volk en Gods Woord.

‘Als de mensen jullie haten, vergeet dan niet dat zij Mij al eerder hebben gehaat. De mensen zouden alleen van jullie houden als jullie bij de wereld hoorden. Maar nu dat niet zo is, haten zij jullie. Dat doen zij omdat Ik jullie van hen heb weggeroepen.’

‭‭Johannes‬ ‭15‬:‭18‬-‭19‬ ‭HTB‬‬

‘Ik strijd met Gods wapens, niet met menselijke, om elke tegenstand te breken. Met deze wapens zijn alle argumenten waarmee men zich tegen God verzet, te ontzenuwen, alle barrières tussen God en de mensen worden daardoor omvergehaald. Met deze wapens breek ik elke opstand van menselijk denken om die terug te brengen tot gehoorzaamheid aan Christus.’

‭‭2 Korinthiërs‬ ‭10‬:‭4‬-‭5‬ ‭HTB‬‬

En terwijl ik dit zie, maak ik me zorgen. Ja, ik weet dat mijn eigen toekomst veilig is in Gods handen. Medisch gezien is het einde nabij, en ik mag straks bij de Vader zijn. Maar mijn zorgen gaan uit naar Andrea, naar onze kinderen en kleinkinderen. In wat voor wereld moeten zij verder leven?

Daarom bid ik dat God ingrijpt. Dat Hij de machten die zich tegen Hem verheffen zal neerhalen, en dat Hij de eer krijgt die Hem toekomt.

‘Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen. Er zal geen dood meer zijn, geen verdriet, geen rouw of pijn, want die dingen horen bij de oude wereld die voorbij is.’’

‭‭Openbaring‬ ‭21‬:‭4‬ ‭HTB‬‬

En diep in mijn hart leeft een stille hoop: dat Jezus spoedig terugkomt. Zoals Hij zelf heeft beloofd:

‘Ik kom spoedig. Houd vast wat u hebt. Laat u de erekroon door niemand afnemen.’

‭‭Openbaring‬ ‭3‬:‭11‬ ‭HTB‬‬

Wat een dag zal dat zijn, wanneer we hand in hand naar Jezus toe mogen lopen. Hij zal komen als een dief in de nacht, maar iedereen zal Hem zien (1 Thessalonicenzen 5:2; Openbaring 1:7).

Heer Jezus, U bent onze Hoop in een wereld die donker lijkt te worden. Dank U dat U onze gebeden hoort en dat U ons kracht geeft om staande te blijven. Wilt U onze kinderen en kleinkinderen beschermen en hen leiden in Uw waarheid? Geef ons moed om Uw naam te blijven belijden, ook als er tegenstand komt. Kom Heer Jezus, kom spoedig. Tot die dag zien wij uit naar U.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

Vandaag was een dag waar ik naar uitkeek: om naar de kerk te gaan, mijn geestelijk thuis. Voor sommigen is het misschien verrassend dat ik daar aanwezig ben, maar voor mij is het de meest vanzelfsprekende plek op zondag. Zoals Jezus zelf zegt:

‘Als de lasten u drukken en u vermoeid bent, kom dan bij Mij. Ik zal u rust geven.’

‭‭Mattheüs‬ ‭11‬:‭28‬ ‭HTB‬‬

Daarom wil ik de samenkomst niet missen. Niet als een zwerver buiten blijven, maar binnen zijn in het huis van mijn Vader. Daar ontvang ik kracht, rust en zegen voor de hele week. Juist nu, in tijden van ziekte en zwakte, is het zo kostbaar om samen te komen en God groot te maken.

Sommigen vinden het vreemd dat ik er ben, maar zolang God mij kracht geeft en ik een vrouw heb die de rolstoel duwt, zal ik aanwezig zijn. Zoals de psalmist zegt:

‘Een bedevaartslied van David. Wat was ik blij toen men mij voorstelde samen naar het huis van de Here te gaan.’

‭‭Psalmen‬ ‭122‬:‭1‬ ‭HTB‬‬

In de dienst werd ik geraakt door de aanbidding, geleid door een broeder uit Katwijk. Echte aanbidding, puur, en de Geest van God deed de rest. Het is zo bijzonder dat God Zijn aanwezigheid laat zien door jong en oud, door muziek, gebed en gemeenschap.

Na de dienst ontmoette ik broeders en zusters, en voelde ik de warmte van de gemeente. Ook de seniorengroep waar ik bij aangesloten ben, geeft vreugde en verbondenheid. Dat doet me denken aan wat Paulus schrijft:

‘Blijf elkaar dus bemoedigen en versterken, maar dat doet u al.’

‭‭1 Thessalonicenzen‬ ‭5‬:‭11‬ ‭HTB‬‬

Later op de dag vierde ik samen met mijn dochter haar verjaardag. Ze bracht mijn moeder mee en natuurlijk mijn kleinkind Luna. Wat een vreugde om als familie samen te zijn, te zingen, te lachen, en generaties bij elkaar te zien. Het zijn momenten van zegen die ons doen beseffen hoe kostbaar het leven is. Straks komt mijn zoon op bezoek die op dezelfde dag jarig is. Twee kinderen die 29 en 33 worden – dat zijn geschenken van God.

Het leven duurt niet eeuwig hier, maar wij mogen weten dat we straks in de eeuwigheid samen zullen zijn bij Hem. Dat is onze hoop en onze vreugde.

Vader in de hemel,

dank U wel dat U ons vandaag bij elkaar hebt gebracht in Uw huis. Dank U dat wij bij U rust mogen vinden, juist als wij moe en belast zijn. U bent onze stuurman, die ons leidt door de stormen en ons veilig thuisbrengt.

Heer, wij prijzen U voor de gemeente, voor de broeders en zusters die ons bemoedigen. Dank U voor de familie, voor kinderen en kleinkinderen, voor de momenten van vreugde die U ons schenkt.

Wij bidden voor allen die ziek zijn, die pijn hebben of die zich alleen voelen: geef hun kracht, geef hun rust en bovenal Uw vrede. Vul hun hart met hoop en blijdschap, omdat U altijd dichtbij bent.

Heer Jezus, wij zien uit naar de dag dat wij samen met U en met elkaar in Uw eeuwigheid mogen zijn. Tot die dag willen wij U volgen, U aanbidden en elkaar liefhebben.

In Jezus’ naam.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

De dagen lijken kort. Korter dan we ze zelf zouden wensen. Soms lig je uren stil, hand in hand met degene die je liefhebt. Zonder woorden, maar met een diepe verbondenheid. Die verbondenheid is een geschenk van God, die zegt:

‘Ik ben ervan overtuigd dat niets ons kan scheiden van Gods liefde. De dood niet, het leven niet, engelen niet, bovenaardse krachten niet, de dingen van vandaag niet, de dingen van morgen niet. Nee, er is geen enkele kracht die dat kan. Hoe hoog we zijn gestegen of in welke diepte wij ons ook bevinden, niets in de hele schepping kan ons scheiden van Gods liefde, die ons gegeven is in Christus Jezus, onze Heer.’
Romeinen 8:38-39 HTB

Zelfs ziekte, pijn of zwakte kunnen de liefde niet breken. Het is een liefde die ons draagt en ons voorbereidt op wat komt.

Er zijn dromen waarin God dichtbij lijkt te komen, alsof Hij je al wilde meenemen. Maar dan is er nog een dag, nog een moment, nog een ademtocht op aarde. En in die tijd worden liefde en vertrouwen geoefend. We leren steeds meer om los te laten en ons vast te houden aan Hem die alles in handen heeft.

‘Jezus zag het en nam hun dat kwalijk. ‘Laat die kinderen toch bij Mij komen,’ zei Hij. ‘Houd ze niet tegen, want het Koninkrijk van God is juist voor wie is zoals zij. Het is zelfs zo dat wie niet als een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit kan komen.’’
Marcus 10:14-15 HTB

Zoals een kind zonder zorgen vertrouwt dat er elke dag brood op tafel zal staan, zo mogen wij rusten in het Vaderhart van God. Hij weet wat wij nodig hebben. Hij zal geen steen geven als wij om brood vragen. Hij zal ons niet verlaten.

De toekomst is zeker: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, een plaats zonder pijn, zonder strijd, zonder tranen. Het nieuwe Jeruzalem waar vrede en liefde volmaakt zijn.

‘Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen. Er zal geen dood meer zijn, geen verdriet, geen rouw of pijn, want die dingen horen bij de oude wereld die voorbij is.’’
Openbaring 21:4 HTB

Daar mogen we naar verlangen. Daar mogen we ons op voorbereiden, met het vertrouwen van een kind en de zekerheid dat Christus ons thuis zal halen.

Vader in de hemel,
Dank U dat U ons draagt in zwakte, in pijn en in de kortheid van onze dagen. Dank U dat Uw liefde sterker is dan ziekte en dood. Leer ons te vertrouwen als kinderen – eenvoudig, onbevangen, zonder zorgen. Houd ons vast, Heer, als wij het moeilijk hebben, en vul ons hart met vrede en hoop op het nieuwe Jeruzalem.
Laat Uw licht schijnen, ook nu, zodat wij in liefde met U en met elkaar verbonden blijven.
In Jezus’ naam,
Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen

Een dag die eigenlijk geen dag is. Nachten en dagen smelten samen; als je naar het licht kijkt dan weet je dat het overdag is. ik slaap veel. Mijn ziel slaapt mee. Er is veel lichamelijke pijn, soms ondraaglijk: een 8–10 geef ik het,  nu al 2–3 dagen.

We bidden veel voor genezing en bevrijding van deze pijn. Maar het blijft maar komen. We begrijpen niet hoe dat kan. De dokter heeft de medicatie verhoogd: in de hoop de pijn te onderdrukken. Het is lastig: ik slaap veel — dat geeft rust omdat ik de pijn dan even niet voel — maar ik slaap van ontbijt naar bakkie koffie, van de koffie slaap ik naar de lunch, dan slaap ik tot de thee en dan weer tot het diner en daarna tot ik naar het bed boven moet. Zo’n 20 uur op een dag

Toch voel ik me gedragen door God. Ik ervaar Zijn nabijheid en geloof dat Hij zegt dat de pijn niet zó zwaar zal worden dat ik het niet kan dragen. We hopen op een wonder en vertrouwen op Zijn troost. Blijf voor mij bidden — maar bid ook voor jezelf en voor de noden in je familie.

Als je ergens mee zit: zoek iemand op aan wie je je verhaal kwijt kunt, iemand die je naar God kan leiden en je helpt door pijn en moeite heen. Jezus is mijn vriend, Jezus die mij door pijn en moeite heen helpt. Tegelijk ben ik dankbaar voor de vrienden die mij dragen. Blijf hopen en geloven.

‘Als u door diepe wateren moet, zal Ik bij u zijn. Als u rivieren moet oversteken, zult u niet verdrinken! Als u door het vuur loopt, zult u niet worden verbrand, de vlammen zullen u niet verteren.’

Jesaja 43:2 HTB

Deze woorden beloven niet dat de pijn  verdwijnt, maar wijzen op een God die nabij is in de nacht, Zijn barmhartigheid vernieuwt en troost en kracht geeft. Niet alleen om je te sussen, maar om je kracht te geven om anderen weer te kunnen troosten en lief te hebben. 

Blijf elkaar dragen. Blijf elkaar zoeken. Blijf vragen om hulp zowel voor het lichaam als voor de ziel. Jouw geloof en jouw eerlijkheid-dat je toegeeft hoe zwaar het is- zijn een getuigenis op zich. 

Heer onze God,

U die elke morgen Uw goedertierenheid vernieuwt, ik leg mijn moeheid, mijn pijn en mijn vermoeide ziel bij U neer. Houd Uw hand onder mij als ik in slaap rust vind. Geef wijsheid aan de artsen en troost aan mijn geliefden. Geef mij geduld met mijn lichaam en moed in mijn hart, en help ons om naar elkaar om te zien en elkaars last te dragen. Laat Uw aanwezigheid tastbaar zijn in slaap en waken. Heer, laat ons hopen op Uw wonder en bovenal op Uw nabijheid. In Jezus’ naam. Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen 

Vandaag was weer zo’n dag waarop ik veel heb geslapen. Mijn lichaam had het nodig, en soms merk ik dat ik de ogen gewoon niet open kan houden. Dat laat zien hoe kwetsbaar ik ben geworden. Maar juist in die kwetsbaarheid ervaar ik de kracht van God. Niet mijn lichaam houdt mij op de been, maar Zijn liefde, Zijn trouw en Zijn aanwezigheid.

Ik weet: mijn geloof is niet gebouwd op de dingen van deze aarde. Mijn geloof is gebouwd op God zelf. Hij is degene die mij troost, die bij me is, alle dagen van mijn leven en straks in de eeuwigheid. Zoals Paulus schrijft:

‘Maar de Here antwoordde telkens weer: ‘Mijn genade is genoeg voor u. Want kracht ontplooit zich ten volle in zwakheid.’ Daarom durf ik mij toch op mijn zwakheden te beroemen, omdat dan de kracht van Christus in mij gezien kan worden.’

‭‭2 Korinthiërs‬ ‭12‬:‭9‬ ‭HTB‬‬

Dat raakt me, want het is precies wat ik ervaar.

Ik besef steeds meer hoe belangrijk het is om in vrede te leven met elkaar. Er komt een dag dat ik mijn geliefden hier op aarde niet meer zal zien. Maar er komt óók een dag dat ik in Gods heerlijkheid zal staan. Daar zal geen pijn, geen gemis en geen tranen meer zijn. Daar is alleen Zijn volmaakte vrede, en daar zal ik hen herkennen die in Hem zijn.

Toch zegt Jezus iets belangrijks over hoe wij hier mogen leven:

‘Want dit zeg Ik u: alles wat u op aarde bindend verklaart, zal ook in de hemel bindend zijn. En alles wat u op aarde ontbindt, zal ook in de hemel ontbonden worden.’

‭‭Mattheüs‬ ‭18‬:‭18‬ ‭HTB‬‬

Daarom wil ik het goed hebben met mijn broeders en zusters. Geen ruzie laten bestaan, geen woorden onuitgesproken laten. Want wat ik hier bind of ontbind, dat telt ook in de hemel.

Ik neem die opdracht van God serieus. En ik wil dat ook aan anderen doorgeven: leef in vrede, voor zover het aan jou ligt. Zoals Paulus het zegt:

‘Probeer, voor zover het van u afhangt, met iedereen in vrede te leven.’

‭‭Romeinen‬ ‭12‬:‭18‬ ‭HTB‬‬

Wat blijft er uiteindelijk over, als alles gezegd en gedaan is? Niet de pijn, niet de strijd, niet de gebrokenheid. Wat blijft, is de liefde. Gods liefde, en de liefde die wij mochten geven en ontvangen.

‘Kortom, er zijn drie dingen die blijven: geloof, hoop en liefde. Maar de liefde is het voornaamste.’

‭‭1 Korinthiërs‬ ‭13‬:‭13‬ ‭HTB‬‬

Dat is mijn houvast.

Heer, dank U dat U bij mij bent, in dagen van kracht en in dagen van zwakte. Dank U dat Uw liefde mij draagt en dat ik mag rusten in Uw aanwezigheid. Help mij om te leven in vrede met anderen. Leer mij om te vergeven, om los te laten, en om Uw liefde door te geven. Vul mijn hart met geloof, hoop en liefde. En herinner mij er elke dag aan dat U mij nooit loslaat.

In Jezus’ Naam,

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen