Een tafel in de hemel

Zoals gewoonlijk stapten we samen uit bed. Geen ontbijt op bed vandaag – het is zondag. De dag van rust, van samenkomen, van de Heer. We maakten ons klaar voor de dienst, want ik zou helpen bij de “Pol” – een huis waar ouderen wonen, sommigen in rolstoelen, anderen slecht ter been. We zouden hen begeleiden naar de dienst, zodat ook zij konden delen in de lofzang. Daar ontmoetten we een oude bekende van mij, een kort gesprek vol herinneringen.

Maar wat me het meest bijblijft, wat mijn hart nog altijd zacht maakt, gebeurde eerder die ochtend.

Ik zat beneden met Andrea. Stilte, rust, verbondenheid. En toen brak er iets in mij open. Tranen kwamen. Ik sloot mijn ogen, Andrea pakte mijn hand – en op dat moment gebeurde er iets hemels. Letterlijk.

We stonden ineens in de hemel.

Alles was licht. Warm, helder, vredig. Voor ons ontvouwde zich een gigantische tafel, prachtig gedekt, zover als het oog reikte – zonder einde. Aan die tafel: mijn familie, vrienden, geliefden. Bekenden uit een ander leven. Iedereen straalde.

Helemaal aan het eind zag ik de moeder van Andrea. En ik zag hoe Andrea naar haar toe liep. Hoe liefde hen samensmolt – niet alleen een ontmoeting, maar een heilige versmelting van zielen. Liefde vloeide als een rivier tussen hen, tastbaar, zichtbaar, zuiver.

Ik keek verder. Bloemen in kleuren die geen naam hebben op aarde. Alles ademde leven, vreugde en schoonheid. Maar er was één ding dat me opviel: de tafel was leeg. Geen eten, geen brood of wijn. En ik vroeg me af: waarom?

Later, tijdens de dienst in Mozaïek 033, zongen we:

“Uw woord is als honing op mijn tong.”

En toen viel alles op z’n plaats.

De tafel in de hemel was gedekt – niet met aardse gerechten, maar met Gods liefde. Op elk bord lag liefde, zuiver en rijk. Liefde die ons voedt, die verzadigt, die ons vult met eeuwige vrede. We mochten eten. Zoveel we wilden. Zoveel als ons hart kon dragen. Liefde in overvloed – want God houdt zielsveel van ons. Zo diep, zo wijd, zo oneindig.

Hij wil ons alleen maar liefde schenken. En het enige dat we hoeven te doen… is ons hart openen.

Die ochtend – die ervaring – die hemel… ik deel het met jou omdat ik hoop dat het je bemoedigt. Dat je weet: jouw tafel is gedekt. Gods liefde ligt al klaar. Je mag proeven, je mag ontvangen, je mag leven in die liefde.

En dat wens ik je toe. Van harte. Zoals ik het mocht voelen. Zoals het nog nazindert in mijn ziel.

“U hebt een feestmaal voor mij aangericht,
onder de ogen van mijn tegenstanders.
U zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.”
— Psalm 23:5 (NBV21)

Open je hart.
God is dichtbij.
En Hij is liefde.

Amen.

Goedemorgen

Met liefde ❤️ Ico