De ochtendzon straalt zacht door de gordijnen terwijl ik mijn ogen open. Er is meteen een diepe vrede in mijn hart—ik voel Gods aanwezigheid zo duidelijk. Het is weer zo’n dag waarop ik besef hoe dichtbij Hij is, hoe trouw en liefdevol.
Met een kop koffie in de hand sla ik het stukje van Wilma Veen open en mijn blik valt op Psalm 119:105:
“Uw woord leidt mij. Het is als een lamp voor mijn voeten, een licht op mijn pad.”
Wat een prachtige belofte. God wijst de weg, altijd. Zelfs als de toekomst soms mistig lijkt, mag ik erop vertrouwen dat Zijn licht me de juiste richting wijst.
Samen met Andrea bid ik, en ineens overvalt me een diepe dankbaarheid. Wat hou ik toch veel van haar. Mijn trots, mijn anker in stormachtige tijden. Altijd liefdevol, altijd bemoedigend. Door alles heen is ze daar, met een geduld en zachtheid die me raakt. Een geschenk van God zelf.
Straks een verfrissende douche en dan de dag vol vertrouwen tegemoet. Want wat er ook gebeurt, ik weet: ik ben geleid, geliefd en gezegend. En juist die zegeningen, groot of klein, mogen we nooit vergeten om God voor te danken.
Vandaag is een mooie dag—omdat Hij erbij is.
Met liefde, ❤️ Ico

Geef een reactie