Het is vroeg in de ochtend. De stilte is zacht, bijna heilig. Ik nam mijn medicatie en ging weer rustig op bed liggen. Een beetje “weghummelen”, zoals ik het noem — wegzakken tussen waken en slapen. Ik hoorde de ademhaling van Andrea naast me, en ik deed alles om haar niet wakker te maken. Twee mensen wakker, daar is niemand bij gebaat. Maar ze werd wakker, kroop dicht tegen me aan, en samen begonnen we de dag in gebed.

En daar, midden in dat stille gebed, kwam ineens het woord in me op: de resetknop. Je kent het wel — als iets vastloopt: je modem, de deurbel, een storing ergens in huis — dan zegt men: “Druk op de resetknop.” En dan werkt het weer, zoals het hoort.

Toen dacht ik: hebben wij ook zo’n knop? Een knop om weer te worden zoals we bedoeld zijn, zoals God ons heeft gemaakt? Kwetsbaar. Afhankelijk. Gevuld met verwachting. Zoals een kind, dat leeft van de zorg en liefde van zijn ouders. Zo wil ik ook vandaag weer leven — als kind van God. Volledig afhankelijk van Zijn zorg, Zijn voeding, Zijn geestelijke nabijheid.

Want Hij zorgt. Hij voedt. Hij troost. En Hij leidt ons stap voor stap dichter bij Zijn Koninkrijk.

Die resetknop? Die bestaat. Niet van plastic. Niet ergens verborgen in ons lichaam. Maar zichtbaar op Golgotha. Het kruis van Jezus is onze hemelse resetknop. Jezus die zegt:

“Kom tot Mij, jullie die vermoeid en belast zijn, en Ik zal jullie rust geven.”
“Ik ben de weg, de waarheid en het leven.”

Elke keer als we denken dat we het zelf moeten doen — dat het ons wel lukt — lopen we vast. Dan spoelt het leven als een golf over ons heen. Maar telkens weer mogen we terug. Naar het begin. Naar Hem.
Jezus is het begin. En de rust. En de vrede.

Ik vind rust als Andrea naast me ligt. Ik vind rust in het gebed. In Gods aanwezigheid, die als een warme deken om me heen ligt. En ook vandaag weer, mag ik die rust meenemen op de fiets, als ik op bezoek ga bij een broeder — vol vuur, vol energie. Hij herinnert me aan mezelf vroeger. En samen mogen we delen uit het hart, bij God.

En vanavond? Dan eet ik samen met Andrea. Dicht tegen elkaar aan. Genieten van het leven. Van de kleine dingen die zo groots zijn.

Vandaag wil ik genieten. Van het leven. Van de zon. Van de reset die God geeft — iedere dag opnieuw.

Er is een prachtig Joods gezegde dat zegt:

“Ik keer me om naar de zon, en laat de schaduw achter me.”

Laat dat ons gebed zijn vandaag.
Niet blijven hangen in gisteren.
Maar leven in het licht van de Zon der gerechtigheid.

Want Hij maakt alle dingen nieuw. Elke dag weer.

Heer Jezus, U bent mijn rust, mijn waarheid, mijn leven.
Dank U dat U mijn resetknop bent.
Dank U dat ik bij U opnieuw mag beginnen, elke dag.
Help mij om me te keren naar Uw licht,
en de schaduw achter me te laten.
Laat mijn leven gevuld zijn met Uw vrede, Uw nabijheid.
En laat mijn hart zacht blijven, als dat van een kind.
Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen