“Daar zieten we dan,” zeg ik vaak – de dag erna. The day after, noemen ze dat in het Engels. Ik ben daar niet zo goed in, maar dat maakt niet zoveel uit. Waar het mij om gaat, is wat er gebeurt in die dag erna. De dag ná iets groots. De dag na een feest, een verlies, een overwinning… of zoals gisteren: Hemelvaart.

Hemelvaart. Jezus is terug naar de Vader gegaan. Maar Hij heeft iets beloofd: de Trooster komt. En dat is wat mij vandaag bezighoudt. Ik wil je bemoedigen om op zoek te gaan naar de Trooster. De Heilige Geest.

Voel je Hem niet in je leven? Laat dan voor je bidden. Of bid zelf: “Vader, vul mij met Uw Geest.” Want Hij is beschikbaar. Altijd. De Heilige Geest geeft woorden van hoop, blijdschap in je hart, troost in je verdriet en richting op je pad. Hij wijst je de weg naar Jezus. En dat is het grootste: dat we straks met z’n allen daarboven zullen zijn.

Open de deur

Soms voel je het. Als een bel vanbinnen. Of als een klop aan de deur van je hart. Dan zegt Jezus:

“Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.”
(Openbaring 3:20)

Open die deur. Wacht niet. Jezus is trouw. Hij is degene die naar je luistert. Die je vult met wat je écht nodig hebt. Misschien niet altijd het grote, het spectaculaire – maar precies dat wat jij nodig hebt, op het juiste moment.

Wij hebben het vaak meegemaakt. Dat we dachten: “Nu redden we het niet.” Maar dan kwam er een gift. Of we vonden geld op een vergeten rekening. God voorziet.

Een plek van vrede

Gisteren gingen Andrea en ik naar de begraafplaats. Zij had er al over nagedacht, ik vond het moeilijk. Maar de zon scheen, en ik zei: “Kom, we rijden er even heen.” En weet je? Ik voelde vrede. Het was mooi. Een grote boom, een rusthuis ernaast. We noemden het voor de grap ons “hoekhuis”. En het voelde goed.

Niet omdat ik daar wil zijn, maar omdat ik vrede proefde. Een stukje van de hemel. Natuurlijk hoop ik nog jaren mee te gaan. Maar als dat niet zo is: ook dan is het goed. Want ik weet: ik zal herleven. Misschien niet in dit lichaam, maar in een nieuw lichaam. En tot die tijd — ook al ben ik gekluisterd aan een stoel — ik blijf danken, ik blijf prijzen. Want God is erbij. Gisteren, vandaag, en morgen.

Een toekomst vol hoop

Morgen ga ik naar een begrafenis van een broeder uit de gemeente. En toch voel ik zekerheid. We zullen elkaar weer zien. Want in de hemel is geen tijd. Geen klok. Geen afscheid. Geen wachten. Alleen ontmoeting. En liefde.

Ik verlang naar de dag dat ik door de hemelpoort wandel, hand in hand met mijn lief. Ik verlang naar de ontmoeting met onze kinderen, onze kleinkinderen, onze achterkleinkinderen – ook zij die nog geboren moeten worden. Samen aan die grote tafel van liefde.

Want daar, daar is geen roddel meer. Geen ziekte. Geen gebrokenheid. Geen strijd. Alleen God. Alleen vrede. Alleen liefde.

Aanbidding. Voor de één stil. Voor de ander met dans. Maar het komt uit het hart. En dát is wat telt.

Vertrouw op Hem

Soms bidden we voor genezing, en die komt niet meteen. Maar God is liefde. Hij hoort. En op Zijn tijd zal Hij ons thuisbrengen. En daarom: vrees niet. Er komt een tijd – tijdloos – waarin alles nieuw zal zijn. Dat is onze hoop. Onze zekerheid.

Vergeet het niet: de Geest is gekomen. Niet alleen met Pinksteren. Hij is er vandaag al. Nu. Hij klopt aan jouw deur.

Doe open.

Vader,
Dank U voor Uw Geest die troost en leidt.
Dank U dat U altijd aanwezig bent, ook op dagen dat het donker is.
Help ons om de deur van ons hart te openen voor U.
Vervul ons opnieuw met Uw liefde, Uw kracht, Uw vrede.
Laat ons wandelen in vertrouwen, in verwachting.
Totdat we U mogen zien, van aangezicht tot aangezicht.
Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen