Hemelvaart. De dag waarop Jezus terugkeert naar de Vader. Zijn taak op aarde is volbracht, en wij blijven achter — maar niet zonder hoop. Want voordat Hij ging, gaf Hij een belofte: “Ik zal de Trooster sturen.”

Wat een vreugde!

Niet zomaar een blij gevoel dat afhankelijk is van omstandigheden, maar een diepe zekerheid: God is bij ons. Altijd.
Zelfs midden in de nacht, wanneer slaap en waken elkaar afwisselen, en je hart in stilte blijft praten met Hem.

Toen kwam het in mijn denken — steeds weer, als een refrein van de hemel:
“De vreugde van de Heer is mijn kracht.”

En dat is het ook echt.
Die vreugde is niet iets wat ik mezelf aanpraat. Het is een werkelijkheid.
Als ik aan God denk, dan verdwijnen mijn zorgen naar de achtergrond.
Dan zie ik vrede. Liefde. Hoop.

En dat is niet alleen voor mij. Het is voor iedereen.
Voor jou. Voor je gezin. Voor je vrienden.
Voor mensen in rouw, in strijd, in onrust.
Voor wie examens doen, solliciteren, een moeilijke dag hebben.
Voor wie hun moeder moeten begraven — of hun vreugde dreigen te verliezen.

God zegt: “Mijn vreugde is jouw kracht.”

En weet je, ik heb iets gemerkt.
Bij God werkt veel andersom.
In onze wereld moet je eerst studeren, examens maken, dan krijg je misschien je diploma.
Maar bij God?
Maak je een keuze voor Hem — dan krijg je meteen je diploma.
Toegelaten!
Je bent binnen. In Zijn Koninkrijk. In Zijn school van liefde.
En dan begint het ontdekken. Zoals een kind in de kleuterschool.
Verwonderd luisteren. Leren. Groeien.

Zo is het ook met verliefd zijn.
Verliefd worden op God.
Want hoe meer je van iemand houdt, hoe meer je hem wil leren kennen.
Zo is het met God.
Je raakt verliefd — en dan wil je dicht bij Hem zijn, Hem verstaan, Hem behagen.

Dat herken ik ook in mijn liefde voor Andrea.
Mijn verliefdheid voor haar is nog steeds als op de eerste dag van onze relatie.
Soms groeit die liefde, maar de vreugde van haar aanwezigheid is er altijd.
Ik ben gek op haar hele doen en laten. Gek op haar geest, die mij soms liefdevol corrigeert en mij wijst op God.
Ze zegt dan: “Kijk naar God. Hij zal je redden.”
En dat doet Hij ook. Iedere dag weer.

Andrea en ik houden van elkaar, maar wat ons nog sterker bindt is dat we samen van God houden.
Dat is de kern.
Ik verwen haar niet met bloemen — maar met etentjes, met tijd, met liefde.
En zo mogen wij ook God verwennen.
Met onze tijd. Onze aandacht. Onze zang, zelfs met een valse stem.
Met onze dromen.
Met een hart vol verlangen naar Hem.

Want geloof is geen plicht.
Geloof is verliefdheid.

Gods vreugde is mijn kracht.
En als we op deze Hemelvaartsdag denken aan Jezus die naar de Vader ging,
dan weten we:
Hij is niet weg.
Hij leeft in ons.
Zijn Geest komt.
Zijn vreugde blijft.

“Wees niet bedroefd, want de vreugde van de HEER is uw kracht.”
– Nehemia 8:10b

Heer, dank U voor Uw vreugde.
Dank U voor liefde, voor Andrea, voor geloof, voor hoop.
Dank U dat we U mogen leren kennen — en dat Uw vreugde ons draagt.
Geef ons kracht op moeilijke dagen.
Laat ons verliefd blijven op U, elke dag een beetje meer.
Laat Uw vreugde ook onze vreugde zijn.
Vandaag, morgen, tot in eeuwigheid.
Amen.

Met liefde ❤️ Ico
Goedemorgen