“Soms is het niet het geloof van de ander dat de doorbraak brengt, maar jouw geloof.”

In 1998 begon ik als begeleider bij De Hoop. Ik kreeg mensen onder mijn hoede die verlangden naar een leven zonder verslaving — of die er in elk geval naar op zoek waren. Altijd werkte ik vanuit het Woord van God. Niet uit boeken vol meningen, maar vanuit de waarheid. En in die waarheid vond ik kracht en richting.

Een van de eersten die ik mocht begeleiden, noem ik voor nu Jaap. Hij was rebels, gesloten, deed het vooral voor anderen — niet voor zichzelf. Zijn verleden lag vol pijn en misbruik, en het leek alsof hij op slot zat. Ik bleef voor hem bidden, vroeg God om doorbraak. Maar het bleef stil.

Tot we tijdens een teamvergadering bespraken of hij moest vertrekken. “Geen motivatie,” zeiden ze. En eerlijk: dat leek ook zo. Maar terwijl anderen hun mening gaven, bad ik stil in mijn hart. En toen liet God mij een beeld zien — van de vier vrienden die hun zieke vriend door het dak heen lieten zakken, voor Jezus. Die man werd genezen… niet door zijn eigen geloof, maar door dat van zijn vrienden.

God sprak zacht: “Heb jij geloof voor hem?”
En ik wist meteen: Ja, dat heb ik.

Ik deelde het beeld met het team en zei dat ik geloofde in genezing, in herstel. “Als jij dat geloof hebt,” zei de unitleider, “dan mag jij het traject voortzetten.” Dat deed ik. En twee, drie jaar later was Jaap totaal veranderd. Hersteld. Vrij. Met een glimlach zwaaide hij af. God had genezen.

Niet door mijn kracht. Niet door zijn eigen geloof. Maar door Gods werk en een sprankje geloof dat ik vasthield toen hij het zelf niet kon.

“En toen Hij hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: ‘Uw zonden zijn u vergeven.’” – Lukas 5:20

Jouw geloof, jouw gebed, jouw volharding kan het verschil maken. Geef niet op als je niets ziet gebeuren. Gods timing is perfect. En vergeet niet: ook als het geloof van de ander klein of afwezig lijkt, kan het geloof dat God in jou heeft gelegd bergen verzetten.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen