Lieve broeders en zusters,

Soms komt er plotseling een gedachte in je hart, alsof de hemel even fluistert. Zo’n moment had ik op een dinsdagmorgen, tijdens de bidstond. Wat een voorrecht is het om daar samen te komen. In een atmosfeer vol vrede en aanbidding, met gitaarmuziek, gezang, open harten en gevouwen handen. Een plek waar we niet alleen onze noden delen, maar ook onze hoop, ons vertrouwen, onze dankbaarheid.

We bidden voor doorbraken — in levens, in situaties, in geloof. En op die ochtend… gebeurde er iets bijzonders.

Terwijl we aan het bidden waren, sloot ik mijn ogen. Plotseling hoorde ik bij de deur een zacht geritsel, gekiebel bijna, als een vrolijk kippenhok, maar dan prachtig in harmonie. Ik opende mijn ogen niet, maar keek als het ware door mijn gesloten oogleden heen. En daar zag ik ze: een groep engelen bij de deur. Ze fluisterden tegen elkaar: “Kijk, ze zijn er weer. Ze zoeken naar ons.” En ze luisterden naar onze gebeden, onze verlangens. Ze waren blij dat wij er waren. En ik voelde: de hemel is dichtbij.

Toen kwam het vers in mijn hart: “Loop over water.” Zoals Petrus liep op het woord van Jezus. En ik zag het voor me. Wij — samen — wandelend over het water. Omringd door mensen die verwonderd toekeken. Dat is geloof. Dat is de kracht van vertrouwen. Niet vanuit onszelf, maar op het Woord van God.

Hij zegt immers:
“Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft.” (Markus 9:23)

En dat geloof wil ik blijven zien groeien onder ons. Geloof dat bergen verzet. Geloof dat geneest. Geloof dat vrede brengt. Geloof dat elke dag opnieuw zegt: Ik vertrouw op U, Heer.

Ik ben zo dankbaar voor de bidstonden. Dankbaar voor de samenhorigheid. Voor de openheid. Voor de aanbidding. Voor de muziek. Voor de beelden en woorden van bemoediging. Voor de gebeden en de liefde. Elke dinsdag is voor mij een feestdag. En ook elke zondag. De kerk is voor mij geen verplichting, het is thuiskomen. Thuiskomen bij God, in Zijn huisgezin.

En wat verlang ik ernaar dat elke dag zo mag zijn. Een feest van aanbidding, gebed, liefde en delen. Dat niemand tekort komt. Dat we eten geven aan wie honger heeft. Water aan wie dorst heeft. Hoop aan wie moe is. Want wat God ons geeft, mogen wij weer uitdelen.

Ja, ik ben blij. Blij met God. Blij met jullie. En blij met de wegen die Hij voor ons opent.

Met heel mijn hart groet ik jullie in de liefde van Jezus Christus. En ik wil afsluiten met deze belofte:

“Want de ogen van de HEER gaan over de hele aarde, om krachtig bij te staan hen wier hart volkomen naar Hem uitgaat.”
— 2 Kronieken 16:9

Laten wij zo leven. Met ons hart volkomen naar Hem toe.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen