Het was zo’n ochtend waarin de stilte heilig aanvoelde. Geen haast, geen ruis, alleen het zachte ontwaken van een nieuwe dag. We lagen nog even dicht tegen elkaar aan — mijn liefje en ik — een moment van rust en verbondenheid waarin de wereld even stil leek te staan.

Niet veel later stond ze op, liep zachtjes naar beneden, en kwam terug met mijn medicatie… én een warme kop koffie. Liefde in kleine daden — dat is soms het meest kostbare wat er is.

Zoals elke ochtend begonnen we de dag met God. We lazen samen uit 40 dagen voor Pasen — woorden die ons hart stil maakten, die ons opnieuw richtten op wat er werkelijk toe doet. Daarna lieten we de stem van Wilma Veen door de kamer klinken, haar woorden gaven verdieping en troost.

Toen begon Andrea te bidden. Niet zomaar een gebed, maar een vurige uiting van verlangen en liefde voor God. Haar woorden waren doordrenkt met de Geest — ze bad puur, vol passie, met een open hart.

En ineens bad ze de woorden van Psalm 139:13-18. Die tekst kwam binnen als een pijltje van licht.
Daar zat ik, luisterend, en ineens besefte ik het met diep ontzag:
God heeft ons gewild.
Niet zomaar gemaakt — maar met liefde gevormd. Naar Zijn evenbeeld. Geen toeval, geen vergissing. Wij zijn gewild, gekend, bemind.

Het raakte me diep. Wat een begin van de dag… Een begin dat niet begon met plannen of to-do’s, maar met aanbidding, met liefde, met het besef dat we leven uit genade.

Want zoals David al zong:

‘U hebt mij immers in de buik van mijn moeder gemaakt? Mijn hele lichaam werd door U geweven. Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt. Alles wat U doet, is wonderbaarlijk. Alles in mij getuigt daarvan.’
‭‭Psalmen‬ ‭139‬:‭13‬-‭14‬ ‭HTB‬‬

Zulke ochtenden zijn cadeaus uit de hemel. En vandaag was er één van.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen