Vanmorgen werd ik rustig wakker. Geen koffie op bed deze keer, maar wel een warme douche om de dag mee te beginnen. Even helemaal tot mezelf komen. Samen met mijn liefje ben ik naar beneden gegaan, en met een kop koffie in onze handen genoten we van het moment. Gewoon samen zijn, in alle eenvoud.

We gingen naar de kerk, en de dienst ging over profeteren. Het raakte me diep. Terwijl ik luisterde, voelde ik ineens een sterke drang om naar het kruis van Jezus te gaan. Daar, aan Zijn voeten, brak ik. Ik barstte in huilen uit. Alles kwam eruit.

Op dat moment kreeg ik een beeld. Ik zag mezelf op een boot, Jezus was erbij. Ineens stak er een storm op. De golven sloegen over ons heen en ik raakte in paniek. Jezus sliep. In mijn angst riep ik Zijn naam. Hij werd wakker, keek me aan en zei: “Maak je niet druk, Ik zorg toch voor je?”

Die woorden… ze brachten vrede. Rust daalde over me neer, en ik kroop in Zijn armen. Alles werd stil.

Toen ik weer opstond, werd er nog een prachtige profetie uitgesproken. Voor mij en voor Andrea. Maar die woorden bewaar ik in mijn hart. Ze zijn tussen mij en God.

Marcus’ 4:35-41

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen