Soms denk ik: de dag kan niet meer stuk. En dat is dan ook echt zo. Iedere keer als ik naar de bidstond ga op dinsdagmorgen, word ik wakker met blijdschap in mijn hart. Want dinsdag is bidstont. En de bidstont – dat vind ik iets geweldigs.

God groot maken, samen met anderen. Zijn aanwezigheid ervaren, in het zingen, het spreken, het bidden. We streven samen naar Hem. En dan voel ik het echt: God is hier. Het is prachtig om erbij te zijn. Zo mooi dat ik er alles voor aan de kant zet. Want wie is de nummer één in jouw leven? Voor mij is dat zonder twijfel: God.

Hij heeft mij gemaakt zoals ik ben. Hij geeft me vreugde. Hij laat me voelen dat ik Zijn kind ben. En dat ik leven mag in gemeenschap met Hem – ook als ik ziek ben. Op de bidstond ervaar ik die gemeenschap ook met anderen. We willen allemaal dezelfde kant op: zoeken naar Gods wil, naar Zijn doel voor ons leven. We ontdekken welke gaven Hij heeft gegeven. 

Regelmatig hoor je in/na een gebed: dit is verhoord! 

Dat is bemoedigend. Het zijn kleine wonderen die wijzen op een grote God.

God is mijn inspirator. Hij is degene die mij draagt. In mijn ziekte, in mijn zwakte, is Hij mijn kracht. En ik ben gewoon blij. Vrolijk ga ik naar huis. Dit keer na een gesprek met een broeder, mijn allergoedse vriend. Omdat we de liefde van Christus mogen delen. Niet veroordelend, maar bemoedigend. Grootmakend in liefde.

Dat is voor mij het leven in Christus. Geen religie voor één dag in de week, maar leven met God – elke dag. Gemeente zijn is geen zondagsmoment, het is een levensstijl. De hele week God prijzen, samenkomen, bidden, en elkaar liefhebben. Zoals bij ‘Love to Meet’ – een groep senioren die om elkaar geeft, die samen op weg zijn. Ook dat is gemeente-zijn.(ook al kan ik er niet fysiek bij aanwezig zijn, middels de appgroep houden we elkaar op de hoogte en bemoedigen we elkaar)

Dinsdag eindigde thuis met een vriend en zijn kids aan tafel, pannenkoeken met spek en kaas. Niet zelf gebakken hoor – Andrea deed dat. De kinderen smulden. En ik genoot. Want ik keek niet naar mijn ziekte, maar opende mijn hart en mijn huis. Ik had op bed kunnen blijven, niemand zou me kwalijk nemen. Maar God geeft me elke dag kracht. En daar ben ik Hem dankbaar voor.

Iedere dag is waardevol. Iedere ontmoeting is een kans om te bemoedigen – of bemoedigd te worden. Dat is het leven in Christus. Niet oppervlakkig, maar vol. Niet alleen op zondag, maar altijd. Want God geniet van onze gebeden. En ik wil Hem blij maken. Met mijn leven, mijn ziel, en mijn verstand.

          ‘Here, ik prijs U met mijn hele hart. Ik vertel iedereen over de geweldige dingen die U doet. Ik loop over van blijdschap en vreugde dankzij U. Over U wil ik zingen, U bent God, de Allerhoogste!’

‭‭Psalmen‬ ‭9‬:‭2‬-‭3‬ ‭HTB‬‬

Heer,

Dank U voor de vreugde die U geeft, zelfs op de dagen dat mijn lichaam moe is. U bent mijn kracht. U bent mijn vreugde. Ik wil U aanbidden met heel mijn leven.

Dank U voor de mensen om mij heen – voor de bidstond, voor Andrea, voor mijn broeders en zusters.

Help mij om te leven in gemeenschap met U en met hen.

Maak mij tot een licht, elke dag opnieuw.

Tot eer van Uw Naam.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen