Een dag van rust, maar ook een dag die anders begon. Ik lag lang op bed. Niet omdat ik wakker lag, maar juist omdat de slaap me vasthield. Geen energie, geen plannen, alleen rust — tot er ineens een bericht kwam.

Een begeleider van een vriend belde. Ooit was hij patiënt, later kennis, en uiteindelijk een vriend. “Hij is overleden,” zei ze. In zijn slaap. Vredig.

Plotseling kwam alles terug. De gesprekken van de afgelopen jaren. De pijn. Zijn strijd. Lichamelijk én psychisch. Twee weken geleden spraken we elkaar nog, en ook toen leek het even “wel te gaan”, maar dat had nooit echt betekenis. Het ging eigenlijk al lange tijd niet goed. En toch hadden we het vaak over de hemel. Over Jezus. Over hoe het zou zijn als we daar straks zijn. Samen.

Hij is mij nu voorgegaan.

‘Wij weten dat als ons lichaam sterft, wij een nieuw huis in de hemel krijgen, waar wij altijd mogen wonen. Dat is een huis door God gemaakt en niet door mensen.’

‭‭2 Korinthiërs‬ ‭5‬:‭1‬ ‭HTB‬‬

Soms maken we plannen voor morgen, terwijl morgen ineens geen deel meer uitmaakt van dit leven. En toch geloof ik: het slecht nieuws van zijn overlijden is ook goed nieuws. Hij is thuis. Bij zijn hemelse Vader. Een Vader die hij in zijn aardse leven nooit echt heeft gekend. Maar die altijd van hem gehouden heeft.

Ik huil niet. Niet omdat ik hem niet mis. Maar omdat ik weet dat hij verlost is. Ik ken zijn lijden. En ik weet: nu is er feest in de hemel. Geen nacht van afscheid, maar een nacht van welkom.

‘Als een van zijn volgelingen sterft, raakt dat de Here heel diep.’

‭‭Psalmen‬ ‭116‬:‭15‬ ‭HTB‬‬

Mijn eigen ziekte, mijn eigen zwakte — ik zie hoe mensen zich zorgen maken. Maar ik wil juist zeggen: leg het in Gods hand. Hij weet wat komt. En ik weet waar ik naartoe ga. Er is een eeuwigheid, een toekomst vol van hoop en liefde. Voor altijd samen met Hem. En met elkaar.

En morgen? Morgen ga ik een weekend weg met mijn liefje. Geen koffers vol speelgoed of zorgen. Alleen een Bijbel. Want ik wil dicht bij de Vader zijn. Genieten van rust. Van haar. Van de schepping. Van het leven dat God geeft — hier én straks.

“In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om u plaats te bereiden.”

– Johannes 14:2

Ik hou van jullie allemaal. Blijf bidden voor mij. En weet: we zijn verbonden. Door geloof. Door liefde. Door onze Vader.

Heer Jezus,

Dank U dat U ons voorbereidt op het moment dat we thuiskomen.

Dank U dat U onze pijn kent, ons lijden ziet, en ons leidt naar het Vaderhuis.

Dank U voor mijn vriend die nu bij U is. Geef troost aan wie hem missen.

Leer ons elke dag leven in verwachting, niet met angst, maar met hoop.

Zegen dit weekend, Heer. Geef rust. Geef liefde. Geef Uw nabijheid.

En houd ons vast, tot wij ook eindelijk thuis mogen komen.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen