Vanmorgen werd ik wakker met dankbaarheid in mijn hart. De nacht was rustig, de slaap diep. Andrea en ik begonnen de dag zoals we zo vaak doen: samen bidden, luisteren naar een bemoedigend woord van Wilma Veen, en genieten van elkaars nabijheid. Het zijn die momenten waarop je voelt: God is hier.

Vandaag begon de week écht. Gisteren waren we nog aan zee – een dag vol zon, golven en frisse lucht. Nu is het een herinnering, maar één die nog natrilt in mijn hart. Met vreugde stapte ik vanmorgen onder de douche, want ik wist: het is dinsdag. En dinsdag betekent… bidstond.

De bidstond is voor mij geen agendapunt, maar een heilige afspraak. Alles wat te verschuiven valt, verschuif ik, zodat ik daar kan zijn. Daar ontmoet ik God. Daar proef ik de liefde van broers en zussen die hetzelfde verlangen hebben om Hem te volgen. Daar wordt gebeden voor zieken, voor gebroken harten, voor de kerk, voor ons land. Er werd ook voor mij gebeden, voor genezing. Maar wat mij nog meer raakte: het besef dat gebed meer is dan een vraag. Het is gemeenschap met de Schepper.

Zoals Jezus zelf zegt:

“Ik zeg jullie dit: alles wat jullie samen op aarde afspreken te doen, zal ook in de hemel gebeuren. Want waar twee of drie mensen samenkomen in Mijn naam, ben Ik in hun midden.

Matteüs 18:19-20, HTB

En ik kan het getuigen: Hij wás in ons midden.

Later die dag kwam iets op mijn pad dat mijn hart raakte. Het overlijden van een vriend – iemand die ik twintig jaar heb gekend – maar zonder familie of vrienden om hem uit te geleide te doen. Het deed pijn om te beseffen dat zijn laatste reis zo stil zal zijn.

En toch… we willen hem begraven met waardigheid, op een manier die past bij wie hij was. Daarom wil ik het hier ook delen als een open uitnodiging: aanstaande vrijdag om 15.00 uur zal de begrafenis plaatsvinden op de begraafplaats in Nijkerk.

Misschien zijn er mensen die hem hebben gekend, of die eenvoudigweg bewogen zijn om een laatste eer te bewijzen. Jullie zijn welkom.

In zulke momenten denk ik aan Psalm 68:6:

“Vader van wezen en beschermer van weduwen, dat is God in Zijn heilige woning.”

Hij ziet de eenzamen. Hij vergeet de naamlozen niet.

’s Avonds was ik alleen thuis. Tenminste, dat dacht ik. Een jonge man belde aan – veertig jaar jonger dan ik – maar met dezelfde honger naar God. We dronken thee, spraken over het leven en over de Bijbel. We deelden wijsheid, maar vooral: we deelden Zijn aanwezigheid.

Ik realiseerde me weer dat God onze agenda soms herschrijft. Je denkt dat je rust gaat pakken, maar Hij zet iemand op je pad die bemoediging nodig heeft. En vaak merk je dat jij er net zoveel door gezegend wordt.

Zoals Spreuken 27:17 zegt:

“Mensen scherpen elkaar, zoals ijzer met ijzer wordt gescherpt.”

Morgen ga ik mijn moeder opzoeken. Drie weken niet gezien. Dat wordt een warme ontmoeting. Want liefde moet gedeeld worden. Tijd moet gegeven worden.

Tot slot wil ik iets moois delen: binnenkort gaat onze nieuwe website online. Daarop zullen alle overdenkingen van het afgelopen half jaar te vinden zijn – niet alleen om te lezen, maar ook om te beluisteren. Zodat iedereen, op elk moment van de dag, bemoedigd kan worden door Gods Woord en door de verhalen die Hij in mijn hart legt. Het is mijn gebed dat deze plek op internet een huis van troost, vreugde en hoop mag worden, waar Zijn liefde centraal staat.

Mijn wens voor jou vandaag is dat je ogen open zullen gaan voor die momenten waarop Hij je tegemoetkomt – in gebed, in een onverwachte ontmoeting, of in een stille glimlach. Zoek Hem. Vind Hem. En laat Hem je hart vullen met vrede.

Gebed

Heer Jezus, dank U voor de stille ochtenden, de heilige momenten in gebed, en de mensen die U op ons pad zet. Dank U dat U de Vader bent van de eenzamen en de Trooster van wie verdriet heeft. Leer ons Uw stem te horen, Uw leiding te volgen en Uw liefde te delen, ook wanneer onze plannen anders zijn. Zegen ieder die dit leest met vrede, kracht en een hart dat Uw tegenwoordigheid zoekt. In Uw Naam, Jezus, amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen