De liefde van God. Die blijft!

Vandaag merk ik dat de gaten in mijn geheugen groter worden. Ik weet niet meer precies wie er langs geweest is, of op welke dag. Soms denk ik: was dat dinsdag of woensdag? En meestal zit ik ernaast. Ik vergeet wanneer onze kinderen of vrienden langs zijn geweest. Dat doet pijn.

Maar één ding vergeet ik niet: de liefde van God. Die blijft. Die staat naast me, elke dag opnieuw. Die liefde is eeuwig, sterker dan mijn herinneringen en sterker dan mijn zwakheid.

Ik ben dankbaar voor Andrea, mijn lief, die naast me staat en die me helpt wanneer ik dingen vergeet. Ik ben dankbaar voor onze kinderen, voor mijn moeder, voor de vrienden die proberen langs te komen. Al weet ik soms niet meer precies wanneer – ik weet wél dat ze er zijn. Dat geeft troost.

Vanmorgen begonnen we de dag met gebed. Soms vergeet ik de helft, maar Andrea pakt het weer op. Het gaat er niet om dat we een perfect ritme hebben, maar dat we samen met God spreken, met ons hart. Dat is genoeg.

En zo leef ik in dit moment, met alles wat ik vergeet en niet kan vasthouden, maar vasthoudend aan wat wél blijft: Gods liefde. Die gaat verder dan mijn verstand, verder dan mijn geheugen, verder dan mijn tijd hier.

Heer God,

U weet hoe mijn geheugen zwakker wordt en hoe ik worstel met het vergeten. Maar U vergeet mij nooit. Uw liefde blijft altijd naast mij staan. Dank U dat ik in die liefde mag rusten, samen met Andrea, onze kinderen, mijn vrienden en mijn familie. Heer, draag mij in de toekomst, waar mijn geheugen mij in de steek laat, maar U mij altijd vasthoudt. Amen.

“Want bergen mogen wijken en heuvels wankelen, maar mijn liefde zal van u niet wijken en mijn vredesverbond zal niet wankelen, zegt de HEER, uw Ontfermer.”

— Jesaja 54:10

Met liefde Ico