Vandaag was een dag vol wachten. Vol emoties, pijn en onzekerheid. In de vroege ochtend keek ik naar de klok. Het was zeven uur geweest. Samen met Andrea heb ik gebeden, zoals we zo vaak doen. Dat gebed is mijn adem, mijn kracht. Toch bleef de dag zwaar. Het onderzoek bracht geen uitslag. En dat betekent langer wachten, langer in het ziekenhuis blijven.

Het liefst was ik naar de kerk gegaan. Het liefst had ik mijn broeders en zusters omhelsd, de warmte van de gemeente gevoeld. Maar nu ligt mijn weg anders. Mijn weg gaat door de gangen van het ziekenhuis, langs infusen, onderzoeken en artsen.

En toch – midden in die weg, daar waar ik niet wil zijn – weet ik: ik ben niet alleen.

De apostel Paulus schrijft:

“Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel mij zal kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus, mijn Heere, is.” (Romeinen 8:38-39)

Wat een belofte. Geen ziekenhuis, geen chemo, geen onzekere uitslag, geen einde van dit aardse leven kan mij scheiden van de liefde van Christus. Hij houdt mij vast. Hand in hand.

Toch voel ik ook die spanning: het verlangen om nog te blijven, om mijn kinderen en kleinkinderen te zien, om samen te leven en lief te hebben. En tegelijk weet ik dat het einde geen einde is, maar een nieuw begin. Het begin van eeuwige nabijheid bij God.

Dat dubbele gevoel – niet willen gaan, maar toch weten dat het goed is – mag er zijn. Het is eerlijk. En in die eerlijkheid hoor ik Gods stem:

“Wees niet bang, want Ik ben met je, wees niet ontmoedigd, want Ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, Ik zal je overeind houden met Mijn heilrijke rechterhand.” (Jesaja 41:10)

Dat is de hand die mij draagt. Hand in hand met Andrea, maar vooral hand in hand met Jezus.

Vader in de hemel,

Ik kom bij U in mijn wachten, in mijn pijn, in mijn onzekerheid.

Heer, U ziet mij, U kent mijn hart. U weet van mijn verlangen om te leven, om te omhelzen, om nog te geven en te ontvangen. En U weet ook van mijn overgave aan U.

Ik bid U om gunstige uitslagen. Ik bid om kracht in mijn lichaam en rust in mijn ziel.

Heer, draag mij met Uw rechterhand. Laat Uw liefde sterker zijn dan mijn angst.

Vul Andrea, mijn kinderen en kleinkinderen met Uw vrede.

En Heer, hoe mijn weg ook zal gaan: ik weet dat niets mij kan scheiden van Uw liefde in Jezus Christus.

Hand in hand met U – dat is mijn leven, dat is mijn hoop, dat is mijn thuis.

In Jezus’ naam.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen