De nacht was zwaar. De pijn hield me wakker, ondanks de medicijnen.  Ik bad en bad, en het leek soms alsof de hemel stil bleef. Toch koos ik ervoor om niet los te laten. Ik bleef vertrouwen op Gods belofte:

‘De beproevingen die u hebt ondergaan, zijn niet ongewoon. God is trouw, Hij zal ervoor zorgen dat de beproevingen u niet teveel worden. Hij zal ook een uitweg uit de beproevingen geven, zodat u er tegen opgewassen bent.’

‭‭1 Korinthiërs‬ ‭10‬:‭13‬ ‭HTB‬‬

Dat Woord hield mij vast, terwijl ik nauwelijks adem kon halen van de pijn. En toch… aan het einde van de nacht viel ik in slaap. God gaf rust.

De volgende ochtend begonnen Andrea en ik samen met gebed en overdenking van Wilma. Ondanks alles voelde de dag licht, omdat er een bidstond was. Het is bijzonder dat lofprijzing juist midden in lijden mogelijk is. Niet omdat de omstandigheden goed zijn, maar omdat God goed is.

We beseften ook de zwaarte van het nieuws dat we gisteren kregen: medisch gezien is het einde oefening. Hoe vreemd voelt het dan om ’s avonds op een braderie te zitten, tussen vrolijke mensen en kraampjes, terwijl je hart nog brandt van dat bericht. Toch ontdekten we opnieuw dat leven met de dag genoeg is. Elke maaltijd samen, elke aanraking, elke glimlach wordt een geschenk.

We hebben besloten om zo te leven: één dag tegelijk, hand in hand met God. Iedere dag beginnen met Zijn Woord, iedere avond eindigen met Zijn Woord. Zo wandelen wij met Hem.

En zelfs als de pijn ons probeert neer te drukken, geloven wij dat de vijand ons geloof niet kan roven. Sterker nog: juist in de strijd komen we dichter bij God. Want wij zijn kinderen van de Koning, koningskinderen, en niets of niemand kan ons die identiteit ontnemen.

‘Wat heeft de Vader geweldig veel liefde voor ons! Wij héten niet alleen zijn kinderen, wij zíjn het ook. De mensen die God niet kennen, begrijpen daar niets van.’

‭‭1 Johannes‬ ‭3‬:‭1‬ ‭HTB‬‬

Daarom prijzen wij Hem, ondanks alles. Want het wonder van genezing kan nog steeds komen – hier op aarde of straks in de hemel. En in beide gevallen is het zeker: wij zijn veilig in Zijn handen.

Vader in de hemel,

Dank U dat U trouw bent, zelfs in de nacht vol pijn. Dank U dat U ons draagt als wij niet meer kunnen. Dank U dat wij Uw kinderen zijn, koningskinderen, gekocht door het bloed van Jezus Christus.

Heer, leer ons elke dag te leven in Uw kracht. Geef ons vrede in de storm, vreugde in het kleine en hoop die nooit vergaat. Wij blijven bidden om genezing en om wonderen, maar bovenal om Uw nabijheid.

En Vader, als de weg zwaar blijft, dan danken wij U dat U ons draagt – tot het einde en verder. Want wij weten: bij U zijn wij veilig, nu en voor eeuwig.

In Jezus’ naam,

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen