De dag begon rustig, al was ik al rond vijf uur wakker geworden. Gelukkig mochten we daarna weer samen in slaap vallen. Even later werd ik nog wakker gemaakt door een telefoontje dat per ongeluk was gepleegd, rond zes uur in de ochtend. Maar ook toen mochten we weer samen verder slapen. Het deed goed om bij elkaar te zijn, samen te rusten, de ogen nog even dicht te doen en misschien zelfs nog een glimp van de hemel te ontvangen. Soms in een droom, soms in een gedachte. Het was een begin van de dag die eigenlijk al goed voelde.
Ik was blij dat we mochten luisteren naar de woorden van Wilma. En ik was blij dat we daarna samen konden bidden. Dat we de Heer groot mochten maken. Want blijdschap begint niet bij onszelf, maar bij de basis. En de basis is God. De basis is Jezus. En de basis is de Heilige Geest die in ons woont. Hij geeft ons moed. Hij geeft ons kracht. Hij geeft ons blijdschap.
Het doet me denken aan het wandelen over het water. Er zijn van die momenten geweest dat het zo voelde. Alsof je gedragen wordt, alsof je in geloof gewoon over het water kunt lopen, omdat je zoveel vertrouwen hebt in God. Petrus kende dat moment toen Jezus hem riep
‘‘Kom maar!’ riep Jezus. Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar hij besefte ineens dat er een heel harde wind stond. De schrik sloeg hem om het hart en hij begon te zinken. ‘Here, help mij!’ schreeuwde hij. Jezus stak hem zijn hand toe en trok hem uit het water. ‘Och, twijfelaar,’ zei Hij, ‘waarom heb je zo weinig vertrouwen in Mij?’’
Mattheüs 14:29-31 HTB
Zó is het soms. Je voelt je gedragen, en tegelijk weet je dat de storm altijd dichtbij kan zijn. Maar Jezus reikt Zijn hand uit. En dat maakt het leven bijzonder.
Het was eigenlijk een kleine feestdag. Want de hond kwam terug. En dat klinkt misschien vreemd, maar na twee en een halve week weg te zijn geweest, bij de fokker, was zij eindelijk weer thuis. Wat een blijdschap gaf dat.
Later die ochtend kwam een oude vriendin op bezoek. We deelden onze levensverhalen met elkaar. Hoe het ons was vergaan, wat we hadden meegemaakt. We zijn allebei ziek, maar we vertrouwen beiden op de Heer. Dezelfde Heer die blijdschap geeft in ons hart. Het was een fijn gesprek. Eerlijk, diepgaand, en bemoedigend. Andrea kwam er ook nog even bij, en dat maakte het nog gezelliger.
Niet lang daarna werden we uitgenodigd door mijn Allergoedse vriend, samen met Andrea en Petra, om te gaan lunchen bij de haven in Nijkerk. Wat een cadeau. Het waren die momenten van verbondenheid die zo waardevol zijn. Samen lachen, samen eten, maar ook samen delen van verdriet en pijn. Dat geeft moed om door te gaan. Want je weet: hier mag je jezelf zijn, hier is ruimte om te delen, en God is erbij.
Eenmaal thuis heb ik nog even geslapen. En daarna kwam mijn dochter langs. Dat zijn zulke kostbare momenten. Om je kind te mogen zien, een kus te geven, een omhelzing, en te kunnen zeggen: ik hou heel veel van je. Dat doet ons goed, en het maakt me dankbaar. Later belde mijn zoon nog. We hebben een tijdje gepraat, al weet ik door de gaten in mijn geheugen niet meer precies wat we gezegd hebben. Maar één ding weet ik wel: het was goed, omdat we verbonden waren in God.
In de middag kwam Andrea terug van een boodschap, precies op tijd voor een afspraak met de thuiszorg. Dat is confronterend. Want het betekent dat er momenten zijn dat Andrea mij niet meer alleen kan helpen. Dat er iemand nodig is om me te begeleiden bij het douchen, bij het aankleden. Het zijn spiegels die je voorgeschoteld krijgt. Ze laten zien waar de ziekte naartoe gaat. En dat is soms pijnlijk om onder ogen te zien.
Maar zelfs in die kwetsbaarheid is God aanwezig. We geloven nog steeds in een God die wonderen doet. We blijven pleiten en bidden voor genezing op aarde. En tegelijk weten we dat Zijn vrede ons draagt – ook wanneer het anders zou gaan. Want ja, ons verlangen is om nog te leven. Om nog samen door dit huwelijk te wandelen. Om nog heel veel liefde te geven, aan elkaar én aan de wereld.
Wat een zegen was het dat de medewerker van de thuiszorg een christen bleek te zijn. Daardoor konden we in alle vrijheid spreken over ons geloof. Het raakte haar, en ze complimenteerde ons met de manier waarop wij met deze situatie omgaan. Ook dat is genade: dat ons leven, zelfs in zwakte, iets mag laten zien van Gods kracht.
Zo werd het een dag met vele ontmoetingen. Een dag van blijdschap, een dag van tranen, maar bovenal een dag waarin we beseften dat God heel dicht bij ons is. Hij houdt van ons. Hij wil iedere seconde van ons leven bij ons zijn. Sommige gesprekken zijn moeilijk, sommige confrontaties zwaar, maar met God is niets onmogelijk.
Jezus zegt zelf:
‘‘Als U kunt?’ vroeg Jezus. ‘Voor wie gelooft, is alles mogelijk.’’
Marcus 9:23 HTB
Daarom blijven we bidden. Daarom blijven we pleiten. En daarom blijven we vertrouwen. Want God is goed. Hij is goed voor mij – en als Hij goed is voor mij, dan is Hij ook goed voor jou. Hij is een God van liefde. En Zijn liefde laat ons nooit los.
Lieve Vader in de hemel,
wat een dag vol zegeningen hebt U ons gegeven. Dank U voor de rust van de ochtend, voor de gebeden, voor het samen luisteren naar Uw stem. Dank U voor de ontmoeting met vrienden, voor het lachen, het huilen, voor de verbondenheid in U. Dank U voor de thuiskomst van onze hond, voor het bezoek van mijn dochter, voor het telefoontje van mijn zoon. Dank U voor alles wat U geeft, groot en klein.
Heer, U weet hoe zwaar het soms is. U weet hoe de ziekte mij beperkt, hoe confronterend het kan zijn. Maar U weet ook hoe groot ons verlangen is om nog samen door dit leven te gaan, om liefde te delen en U groot te maken. Daarom bidden wij om genezing, om kracht, om Uw wonder. En tegelijk leggen we ons leven in Uw handen. Want wij weten: U bent goed.
Heer Jezus, leer ons steeds opnieuw over het water te wandelen, onze ogen gericht op U. Heilige Geest, vul ons hart met moed en met blijdschap. En Vader, laat ons iedere dag Uw nabijheid ervaren, tot de dag dat wij U van aangezicht tot aangezicht mogen zien.
Wij prijzen U, wij eren U, en wij vertrouwen op U.
In de naam van Jezus Christus, onze Redder en Heer.
Amen.
Met liefde ❤️ Ico
Goedemorgen

Geef een reactie