Vandaag schrijf ik voor vrijdag, maar mijn hart reist terug naar woensdag. Woensdag begon voor mij met hevige pijnen. Ik kroop dicht tegen mijn liefje aan. Zij kriebelde zacht op mijn rug, en samen baden we. Eerst baden we voor verlichting van de pijn. Daarna kwam er rust. Toen dachten we terug aan de dinsdagavond: een indrukwekkende uitleg over Openbaring. Geen studie, maar een uitleg. Mooi, maar ook veel. Zoveel stof, zoveel lagen, dat ik tegen Andrea zei: “Dit moeten we woord voor woord herkouwen.” Gelukkig kunnen we het terugvinden online. Veertig pagina’s lang. Als een maaltijd aan de tafel van God.
Toen, in de stilte van de ochtend, kwam er een gedachte. Een Formule 1-gedachte. Daar hebben ze soms een plan A, plan B, plan C. Meerdere wegen om het doel – de overwinning – te bereiken. Maar ik besefte: God heeft geen plan B nodig. Hij heeft één plan. Zijn plan.
Dat plan begon bij het begin. In Genesis. En het zal uitkomen. Met het nieuwe Jeruzalem, een nieuwe aarde, een nieuw lichaam. Geen oorlog meer. Geen jaloezie. Geen haat. Alleen liefde. Geen boom van kennis van goed en kwaad, maar leven in het licht van God. Geen verwarring, maar vrede. Want God is niet in verwarring. Hij heeft de blauwdruk. En die ligt vast. Zoals een bouwtekening: de muren, de draagconstructie, het fundament. Dat kun je niet zomaar verplaatsen. Zo is het ook met Gods plan. Onveranderlijk. Amen.
En toch leven wij in een wereld vol gebrokenheid. Een verrotte wereld, zoals ik het soms voel. Eén op de zeven christenen wordt vervolgd. En ook in ons land neemt de druk toe. Maar Gods plan wankelt niet. Hij laat ons niet meer dragen dan we aankunnen, hoe zwaar het ook voelt. En dat geeft hoop.
Ik bid. Voor genezing. Voor mijn geliefde. Voor mijn kinderen. Voor bekering. Voor mijn kleinkinderen en hun aanhang. Voor gesprekken. Voor ziekenhuisuitslagen. Voor de dag van vandaag. En ik besef: ik ben afhankelijk. Meer en meer. En dat is goed. Want straks – zoals mensen zeggen, als God niet ingrijpt – mag ik hemelen. Dat is geen nederlaag, maar overwinning. Want zijn plan staat vast.
Laat ons leren leven vanuit plan A. Zijn plan. Zijn licht. Zoals Wilma Veen zegt: “God verlicht ons pad.” En wij mogen het licht zijn voor anderen. Zichtbaar. Tastbaar. Laten we dat zijn voor onze buren, voor wie om ons heen leeft.
En ik sluit af met deze woorden uit Jesaja 46:10:
‘Ik verkondig u van het begin af aan de afloop van wat er gebeuren gaat. Wat Ik heb bepaald, zal gebeuren zoals Ik heb besloten.’
Jesaja 46:10 HTB
God heeft geen plan B. Hij is plan A. Hij is het begin en het einde. En daarin rust ik.
Heer, dank U dat U geen plan B nodig hebt. Dank U voor Uw vastheid, Uw blauwdruk van liefde, verlossing en toekomst. Help mij om te rusten in Uw plan. Geef kracht voor de dag, vertrouwen voor de toekomst, en licht in de duisternis. Laat Uw aanwezigheid zichtbaar zijn in mij. Voor Andrea. Voor mijn kinderen. Voor mijn kleinkinderen. Voor de wereld om mij heen. U bent genoeg. Amen.
Met liefde ❤️ Ico
Goedemorgen

Geef een reactie