Jongens, jongens, jongens…
Wat een prachtige, zonnige dag was het gisteren. Stralen op mijn gezicht, warmte op mijn huid — ik dacht alleen maar: wauw. Ik hou van de zon. En nog meer: ik hou van de Maker van de zon.

Vandaag wil ik een ode brengen aan God.
Want ik ben Hem zó dankbaar. Voor het leven. Voor de steun, elke dag opnieuw. Als ik lichamelijk iets meemaak wat zwaar is, dan fluistert Hij:
“Kom tot Mij… Ik geef je rust.”
En keer op keer ontvang ik die rust. Ik mag wandelen met Hem. Hand in hand. En onderweg laat Hij me zoveel moois zien: ontmoetingen, gesprekken, inzichten — vaak precies op het juiste moment.

Zijn wijsheid raakt me. Zijn liefde overweldigt me.
Ook op de moeilijkste dagen, als ik opsta met pijn in mijn lichaam, zegt Hij:
“Vrees niet. Ik ben bij je. Dit aardse lichaam is tijdelijk. Straks geef Ik je een hemels lichaam, precies zoals Ik het bedoeld heb.”
Wat een hoop… Wat een troost.

En terwijl ik bid voor genezing, voor ontspanning, vertrouw ik erop dat het nooit te zwaar wordt. God zegt: “Ik geef je kracht, elke dag opnieuw.”

Soms kijk ik in de spiegel en zeg ik tegen mezelf:
“Je kan het aan. God is met je.”

Als de zon mijn huid kleurt, weet ik:
Hij is er. Hij blijft. Alle dagen van mijn leven.

Daarom roep ik het uit:
God, U bent goed!
U draagt mijn pijnen. U troost mij als ik verdrietig ben. U herinnert me eraan dat ik niet alleen ben. En dat geldt ook voor iedereen die nu door een moeilijke tijd gaat.

Denk aan de mensen met examens, met angsten, met zorgen…
Met God red je het wél. Mijn God is groter dan wat je ook probeert neer te drukken.

Hij bevrijdt ons van het verleden. Hij maakt ons nieuw.
Dat heeft Hij bij mij al gedaan. Hij plantte zaadjes van liefde in mijn hart.
Zaadjes van gevoel. Hij gaf me tranen terug, en de moed om het verdriet van de wereld te voelen.

De wereld is op zoek.
Naar liefde.
Naar bevrijding.
Naar geborgenheid.

En ik wil het uitschreeuwen van de daken:
God is liefde.
Hij is Degene die je bevrijdt. Die je liefheeft.
Die zegt: “Heb je buurman lief. Je vijand zelfs. Want hoeveel je van hen houdt, zóveel houd je van Mij.”

We moeten de wereld liefhebben. Niet oordelen. Maar liefhebben. Licht zijn.

Dat wilde ik jullie zeggen op deze zaterdagmorgen.
Vandaag (vrijdag) vier ik het leven op de verjaardag van mijn lieve zus Petra (leeftijd blijft geheim 😄), en vanavond barbecue ik met mannen uit de kerk. Gods liefde zichtbaar — ook daar.

Ik neem een vriend mee, Martin. Een zegen in mijn leven. Iemand die luistert, deelt, me bemoedigt. Zo belangrijk, zulke mensen. Zo’n vriendschap is een geschenk van God.

En dat alles — ja, dat alles — wil ik terugleggen in Gods hand.

Dank U, Vader.
U bent goed.
U bent liefde.
U bent trouw.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen