Gisteren begon zoals zoveel dagen: samen wakker worden met Andrea, luisteren naar Wilma Veen en bemoedigd worden door haar woorden. Het is een zegen om de dag te starten met gebed — voor elkaar, voor de kinderen en kleinkinderen, voor de aanhang, voor vrienden, familie, en iedereen die ons dierbaar is. We doen het elke dag, niet uit plicht, maar uit vreugde. Niet met de blik op de omstandigheden, maar met de blik op het hart. Het hart van de mensen en vooral het hart van God.

Na de ochtend vertrok ik naar de fysiotherapeut. Een goed gesprek, een massage, en ook een gesprek over geloof en het leven. Het lucht op als je open mag zijn. Later die ochtend had ik een ontmoeting met iemand die inmiddels een vriend gaat worden. We spraken open over ons geloof en baden samen. Zulke ontmoetingen geven vreugde en laten zien dat God mensen om je heen plaatst die verder kijken dan hun eigen muren.

’s Middags besloot ik de stap te zetten: op de fiets naar mijn moeder in Barneveld. Veertien kilometer op de fiets van Andrea, met een betrouwbaardere accu dan de mijne. Ik luisterde onderweg naar aanbiddingsliederen. Alleen met God op de fiets — mijn hart sprong op van liefde. Zo verliefd ben ik op Jezus. Zijn nabijheid maakt zelfs de weg naar Barneveld heilig.

Bij mijn moeder hadden we een open gesprek. We deelden onze pijn en onze harten. En dat is kostbaar. Op de terugweg weer muziek, weer stilte, weer vrede.

Ik sprak even met mijn zoon. Hij werkt met jongeren in Afrika en sprak over de diepe impact van vaderloosheid. En toen zei hij iets dat me diep raakte:
“Toen Jezus bad, zei Hij: ‘Onze Vader.’”
Niet mijn Vader. Maar onze. Ook voor hen zonder aardse vader. Ook voor jou, voor mij. Onze Vader is trouw, liefdevol, en altijd dichtbij. Dat maakt mijn hart blij. Dat geeft hoop, voor Afrika, voor Nederland, voor iedereen die zich verlaten voelt.

De dag eindigde zoals hij begon — met dankbaarheid. Misschien eten we nog een ijsje. En zelfs daar danken we God voor. Want ook dat is genade: samen leven, samen genieten, samen Jezus zoeken.

We staan niet stil bij de ziekte, maar bij het leven. En het leven met Jezus is vol vreugde. Iedere dag opnieuw. Mijn verlangen is dat velen bemoedigd worden door deze woorden. Dat ze God gaan zoeken — en vinden. Want wie God vindt, zal nooit meer tekortkomen.
Alles draait om liefde. Liefde voor God, voor Jezus, en geleid worden door de Heilige Geest. En dat wil ik je vandaag meegeven.

“Zie, wat een liefde heeft de Vader ons gegeven, dat wij kinderen van God genoemd worden.”
– 1 Johannes 3:1

Ik houd van jullie in Christus. Moge dit woord je dag vullen met vreugde.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen