Mijn hart is blij. Niet omdat alles zomaar goed is, maar omdat ik vanmorgen wakker werd met vrede. Na anderhalve dag van twijfel, van worsteling, van verdriet. Dagen waarin mijn ziekte me onder druk zette en het menselijke denken zich vermengde met het goddelijke. Een innerlijk gevecht — alsof ik over een koord liep tussen twee bergen, met alleen een stok om mijn evenwicht te bewaren.

Ik voelde me zwak. Verdrietig. Ik huilde. Ik worstel nog steeds met afscheid nemen. Ik wil leven. Ik wil genezen. Ik verlang naar de oude ik — de Ico die sprankelde. Maar ik werd vanmorgen wakker, en mijn hart was licht. Blij. Want God was er. Andrea bad, ik sliep. En ik geloof dat zelfs in die slaap, mijn geest bij God was. Hij wekte me met rust in mijn ziel.

God gaf me een droom. Een droom die ik mocht delen. Want Hij gebruikt alles – zelfs onze kwetsbaarheid – om anderen hoop te geven. Ik mocht naar de bidstond. Bidden met anderen, samen zoeken naar Gods hart. Wat een genade om deel te zijn van Zijn lichaam: één in Christus, gedragen door liefde.

Daarna sprak ik met anderen in het Ton Hermans huis. Lotgenoten in de strijd tegen kanker. Eén van hen zat diep in de put. Hij kende Jezus nog niet, maar ik mocht getuigen. Niet van mezelf — maar van Hem. Van een God die altijd dichtbij is. Die niet toekijkt vanaf de zijlijn, maar naast ons staat in elke storm. Ik zei: Je hoeft de strijd niet alleen te voeren. Want God is bij ons. Hij strijdt vóór ons. Hij gaat voor ons uit, zoals Mozes het volk voorging naar het beloofde land.

Misschien herken je je in mijn woorden. Misschien voel jij je ook soms alsof je over een koord loopt. Twijfelend, moe, verlangend naar licht. Weet dan dit: je bent niet alleen. Onze God is een God van nabijheid. Hij is er in de nacht en in de ochtend. In je tranen en in je glimlach. In je strijd én in je overwinning.

De Bijbel zegt:

“De HEER zal voor u strijden, u hoeft zelf niets te doen.”

— Exodus 14:14

Wat een belofte! Hij gaat vóór ons. Op het moment dat jij denkt dat de weg gesloten is, opent Hij een pad. Hij maakt wegen waar geen wegen zijn. Hij geneest, Hij troost, Hij spreekt. Hij geeft dromen, rust en nieuwe hoop. En al zie je het nu niet, weet: God is aan het werk.

Laat je niet ontmoedigen. Houd je vast aan Zijn belofte. Vertrouw Hem met heel je hart. Want Jezus is de enige hoop. De enige die echt redt. De enige die eeuwige vreugde kan geven — zelfs midden in het lijden.

En weet ook dit: ik hou van jullie. Van ieder die dit leest. Van ieder die dit doorgeeft. Want in Gods familie dragen we elkaar. Bidden we voor elkaar. En blijven we samen getuigen van de hoop die leeft in ons: de hoop in Christus.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen