Soms heb je van die dagen waarin alles gewoon goed voelt. Je wordt wakker met een glimlach, omdat je meteen voelt dat God er is. Je dankt Hem voor de nacht, voor de adem in je longen, voor de liefde naast je. Zo begon mijn dag vandaag. Met blijdschap. Met dankbaarheid. Met God.

“Overdag bewijst de HERE mij Zijn liefde, en ’s nachts zing ik voor Hem en bid ik tot de God die mij het leven geeft.”

— Psalm 42:9, Het Boek

Ik weet niet meer precies wat ik vanochtend deed — mijn geheugen laat me soms in de steek — maar ik weet dat het goed was. Ik dronk koffie met een vriend, we kletsten en lachten. Hij hielp me met de remmen van mijn fiets. Het lukte niet, maar hij regelde dat de fiets naar de fietsenmaker kon. Hij bracht hem zelfs voor me weg. Dat raakte me. Zomaar. Uit liefde. Uit vriendschap. Uit genade. Gods goedheid, zichtbaar in mensen.

“Help elkaar met de lasten die je moet dragen. Dan doe je wat de wet van Christus van je vraagt.”

— Galaten 6:2, Het Boek

’s Middags kregen we bezoek van mensen uit de kerk. Mensen die luisterden, baden, meeleefden. Eén van hen deelde een woord van God met ons — een openbaring — en het raakte me diep. God spreekt. Vandaag nog steeds. En vaak door anderen heen.

En vanavond? Vanavond was een hoogtepunt. We gingen uit eten met vrienden. We haalden herinneringen op, vertelden verhalen, lachten samen. Even ontsnappen aan de zorgen. Even gewoon samen zijn. Het was warm, goed, mooi.

“Een blij hart is goede geneeskunde, een neerslachtig gemoed verzwakt het lichaam.”

— Spreuken 17:22, Het Boek

Maar daarna… ik stapte op mijn fiets, en ik viel. Zomaar, ineens. Voor de tweede keer. En ik schrok. Want het herinnert je eraan hoe kwetsbaar je bent. Dat je lichaam niet meer doet wat het altijd deed. Dat je ziek bent. Dat je achteruitgaat.

En toch — ik laat me niet onderdompelen in verdriet. Ik blijf vertrouwen. God is mijn Vader. Mijn Beschermer. Mijn Redder. Ook als ik struikel, houdt Hij me vast. Zelfs in mijn zwakheid is Hij sterk.

“Als iemand struikelt, is dat nog geen ramp, want de HERE helpt hem overeind.”

— Psalm 37:24, Het Boek

Misschien herken jij dit. Misschien voel jij je ook zwak, gebroken, bang. Misschien worstel je met ziekte, met pijn, met herinneringen die je achtervolgen. Weet dan dit: God is er. Hij is dichtbij. Hij ziet jou. Hij kent jouw strijd. En Hij zal mensen op je pad brengen. Net zoals Hij vandaag mensen op mijn pad bracht. Mensen die bidden, luisteren, troosten. Hij spreekt. Hij leeft.

Laat me afsluiten met een gebed.

Vader God,

Dank U dat U elke ochtend bij ons bent.

Dank U voor Uw liefde die nooit ophoudt.

Dank U voor de zegen van vriendschap, van gemeenschap, van een luisterend oor.

Ik bid nu voor iedereen die zich alleen voelt. Die ziek is, of moe van het leven.

Laat Uw vrede binnenkomen, Heer. Uw licht.

Breng mensen op hun pad, mensen die Uw liefde laten zien.

Spreek tot hen zoals U vandaag tot mij sprak.

Dank U dat U mijn Vader bent.

Dat U mij niet loslaat.

Dat U elke dag met mij meegaat.

In Jezus’ naam,

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen