Er was een tijd dat ik mocht werken in een leefgemeenschap. Een plek waar zo’n honderd mensen samenleefden, mensen die vaak een zwervend bestaan hadden gehad, meestal met een verleden van verslaving. Het leven daar was eenvoudig en intens tegelijk. Alles werd gedeeld: voedsel, geld, gaven, tijd. En hoewel het soms chaos leek — want honderd mensen, elk met een eigen verhaal, eigen pijn en verleden — was er ook vrede.

Wat mij raakte was dat niemand uitgesloten werd. Iedereen had een stem. We bespraken samen hoeveel fruit er gedeeld werd, hoe lang iemand naar buiten kon, wat eerlijk was en wat nodig was. Dat klinkt misschien vreemd, maar juist die structuur bracht rust en veiligheid. Want waar geen liefde en orde is, groeit geen leven. Maar daar, in die gemeenschap, zag ik mensen groeien. Letterlijk opbloeien. Van de straat, uit het duister, kwamen ze in het licht van wat God voor hen bedoeld had.

Het deed me denken aan hoe de eerste christenen leefden. Zoals er in Handelingen 2 staat:

“Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk; ze verkochten hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden.”

— Handelingen 2:44-45

Er was altijd genoeg. Genoeg eten. Genoeg aandacht. Genoeg gebed. Genoeg liefde. Niet omdat het perfect geregeld was, maar omdat God voorzag. Omdat we deelden.

En ik denk aan de gelijkenis van de koning die een feestmaal aanrichtte (Mattheüs 22). De genodigden weigerden te komen. Te druk met hun bezittingen, hun leven. Dus stuurde hij zijn dienaren de straat op: “Nodig iedereen uit die je tegenkomt.” En zo vulde de feestzaal zich — met mensen die niets hadden, maar alles ontvingen.

Dát is het hart van God. Geen onderscheid, geen oordeel, geen voorwaarde. Gewoon: “Kom maar, er is plaats aan Mijn tafel.”

Misschien is dat wel de roeping van de Kerk, van jou en mij: om mensen te nodigen. Niet met woorden alleen, maar met ons leven. Met gedeeld brood, gedeelde tijd, gedeelde liefde. Om de ogen van Christus te krijgen. En om de verloren schapen te zien zoals Hij ze ziet — geliefd, gewild, en welkom aan tafel.

Vader in de hemel,

Dank U voor Uw grote tafel, waar ieder welkom is.

Dank U voor de overvloed van Uw liefde, Uw genade, Uw voorziening.

Leer ons delen, Heer — niet uit verplichting, maar uit liefde.

Geef ons de ogen van Christus, zodat we de mensen zien zoals U ze ziet.

Stuur ons, Heilige Geest, naar de straten, naar de gebroken harten, naar de mensen zonder hoop.

Zodat Uw huis vol wordt.

Zodat Uw vreugde gedeeld wordt.

Zodat Uw naam wordt grootgemaakt.

In Jezus’ naam,

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen