Het is weer zo’n dag.

Geen bijzondere dag, geen dramatische dag — gewoon een dag waarin mijn lichaam moe is. Een dag waarop ik meer slaap dan leef. Maar toch… toch is het een dag die God heeft gemaakt. En daarin ligt kracht.

Toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik de misselijkheid. Maar ik werd ook wakker in gebed, samen met mijn vrouw. We legden de dag weer neer bij Hem. Niet als plicht, maar als houvast. Want we weten: als we niets meer kunnen dragen, draagt Hij ons.

Vandaag was er een telefoongesprek met het UMC. We hadden gedacht dat alle onderzoeken achter de rug waren, maar het blijkt dat er nog meer nodig is. In het weefsel dat onderzocht is, zat een verkeerd gen. Nu moeten ze kijken of dat gen ook bij mijn kinderen zit. Acht weken wachten. Acht weken onzekerheid. Acht weken hoop.

En toch — ik ben vol vertrouwen. Niet in de artsen, niet in de tijdlijn, niet in de wetenschap, maar in God. Ik weet dat Hij goed is. En dat Hij weet wat het goede is.

Ik vraag: bid alsjeblieft voor mij.

Bid dat dit gen stopt bij mij.

Dat mijn kinderen vrij zijn.

Bid voor mijn lichaam, dat moe is van de chemo.

Dat opnieuw vecht.

Dat slaapt.

Dat wacht.

Een broeder uit de gemeente kwam langs. Zijn bezoek was als frisse lucht. Iemand bij wie je even kunt zuchten, praten, delen. Iemand die niet de pijn oplost, maar hem met je draagt.

Mijn dagen zijn kort, mijn nachten onrustig. Maar God is erbij. Mijn geloof wankelt niet, want het is niet gebouwd op mijn gezondheid, maar op Zijn trouw.

‘Toen pas durfde ik rustig te gaan liggen en vredig te gaan slapen. Ik werd ook weer veilig wakker, want de Here hield de wacht over mij.’

‭‭Psalmen‬ ‭3‬:‭6‬ ‭HTB

‘Maar de Here antwoordde telkens weer: ‘Mijn genade is genoeg voor u. Want kracht ontplooit zich ten volle in zwakheid.’ Daarom durf ik mij toch op mijn zwakheden te beroemen, omdat dan de kracht van Christus in mij gezien kan worden.’

‭‭2 Korinthiërs‬ ‭12‬:‭9‬ ‭HTB‬‬

Mijn lichaam rust, maar mijn ziel is wakker. Wakker in de hoop op herstel. Wakker in de vrede die boven mijn verstand uitgaat.

Ik weet dat God niets kwijt is. Ook mij niet.

Ik wil blijven getuigen, niet van genezing alleen, maar van Zijn aanwezigheid. Ook nu, juist nu. Mijn zwakte is een open raam waar Zijn licht doorheen valt.

Heer,

U kent mijn dagen, mijn nachten, mijn lijf.

U weet hoe moe ik ben.

U weet wat er in mijn bloed stroomt, en U weet ook wat Uw Geest in mij bewerkt.

Ik bid: geef mij vrede in het wachten.

Geef mij hoop in het slapen.

Geef mij kracht voor elke nieuwe dag, al is het maar een vonk.

Ik breng mijn kinderen bij U. Bescherm hen. Laat dit gen stoppen bij mij.

Breek de keten, Heer, in Uw machtige Naam.

En boven alles: wees zichtbaar in mijn leven, ook als ik alleen maar rust.

Laat mijn stilheid een lied zijn dat tot U stijgt.

Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen