Vanochtend kwam er een diep besef in mij op. Een inzicht dat mij stilzette. Jarenlang hoorde ik in de kerk: “We gaan steeds meer op Hem lijken.” En ergens in mijn gedachten vulde ik dat onbewust in: hoe ziet God eruit dan? Heeft Hij mijn handen? Mijn neus? Mijn ogen? Hoe is Zijn uiterlijk?

Maar ineens besefte ik: het gaat niet om uiterlijk. Het gaat om het hart. Steeds meer op Hem lijken betekent dat we steeds meer Zijn hart, Zijn gedachten, Zijn liefde en Zijn bewogenheid gaan dragen.

Het gaat erom dat we door Zijn ogen leren kijken naar de wereld. Niet als toeschouwers, maar als vertegenwoordigers van Zijn liefde. Als je dan een zwerver ziet, denk je niet: “Wat een vieze man.” Nee, dan zie je een mens die honger heeft. Dan zie je Gods verdriet, maar ook Zijn hoop — dat er iemand opstaat om die man te voeden. Als je een vrouw ziet achter een raam, dan veroordeel je haar niet, maar dan voel je de pijn van een moeder die zich misschien wel opoffert om haar kinderen eten te geven. En dan komt de vraag van Gods hart in je op: “Wat heb jij nodig om een ander leven te leiden? Wat heb jij nodig om weer mens te zijn?”

Dat is wat Jezus deed. Hij zocht de verlorenen. Niet de religieuze elite, niet de mensen met status of macht. Hij kwam voor wie het niet meer redden, voor wie gebroken zijn, voor wie de hoop al verloren hadden. En Zijn uitnodiging klinkt nog steeds:

“Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.”
– Matteüs 11:28 (NBV)

Dit is het hart van God. En wanneer wij Hem volgen, gaan we daar steeds meer op lijken. Dan veranderen onze gedachten, onze verlangens en onze daden. Dan kijken we niet meer met de ogen van oordeel, maar met de ogen van liefde.
Niet omdat we het zelf kunnen, maar omdat Hij in ons leeft.

We worden geen God. Maar we worden als Zijn Zoon — in karakter, in bewogenheid, in liefde.

Want Jezus zei:

“Wees barmhartig, zoals jullie Vader barmhartig is.”
– Lukas 6:36

En Jakobus herinnert ons eraan:

“Een zuivere en onbevlekte godsdienst voor God, de Vader, is: omzien naar wezen en weduwen in hun druk, en zichzelf onbesmet bewaren van de wereld.”
– Jakobus 1:27

Het is een voorrecht om God te mogen weerspiegelen. En ja, dat kan door dat broodje aan te reiken, door te luisteren naar een eenzame vrouw, of door trouw te blijven aan je roeping — zelfs als je, zoals die zendeling in Japan, na 20 jaar ‘maar’ één ziel tot Jezus brengt.

Maar wat zegt Jezus?

“Er is blijdschap in de hemel over één zondaar die zich bekeert.”
– Lukas 15:7

Laat dat doordringen. Eén. Ziel. Eén hart dat zich opent voor Jezus. En de hemel viert feest.

Daarom, als je dit leest en denkt: “Ik wil ook steeds meer op Hem gaan lijken, maar ik ken Hem nog niet zoals jij Hem kent…” — weet dan dat Hij vandaag op jouw hart klopt. Hij wil in jou wonen. Hij wil jou herstellen. Hij wil jou Zijn liefde geven.

⸻

Gebed van overgave (bekeringsgebed)

Heer Jezus,
Dank U dat U mij ziet zoals ik ben.
Niet om wat ik draag, niet om wat ik gedaan heb,
maar om wie ik ben — een geliefd kind in Uw ogen.

Ik geloof dat U voor mij gestorven bent aan het kruis,
om mijn zonden te vergeven en mij een nieuw leven te geven.
Ik wil mijn oude leven achterlaten
en U volgen — elke dag, stap voor stap.

Reinig mij, vernieuw mij,
en geef mij Uw Geest,
zodat ik steeds meer op U ga lijken.
Niet van buiten, maar van binnen.
Geef mij Uw ogen, Uw hart, Uw liefde.

Ik geef mijn leven aan U.
Leid mij, voed mij, vorm mij.
Vanaf vandaag ben ik van U.
Amen.

Laten we niet vergeten: steeds meer op Hem lijken, betekent steeds meer leven zoals Hij leeft. Niet perfect, maar oprecht. Niet religieus, maar liefdevol. Niet uiterlijk vertoon, maar innerlijke kracht.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen