Wat is er mooier dan een zondag vol zegen?

Een dag die begint met het wakker worden naast je geliefde, samen bidden, samen de dag in Gods aanwezigheid starten. Want wie de dag met God begint, begint met kracht en vrede. Ik heb het voorrecht dat ik dit samen met mijn liefste mag doen. En in die gebeden voelen we de warmte van Gods nabijheid. Dat maakt onze harten blij.

De zondag is vaak een rustpunt. Soms zelfs praktisch – zoals een kerkdienst die om half 11 begint, waardoor er minder haast is. Maar belangrijker nog: het samenkomen, het woord van God horen, Hem aanbidden, Zijn hoop ervaren. Hoop doet leven. En telkens weer bemoedigt Gods aanwezigheid mij.

Na de dienst was er ook de zegen van vriendschap. Samen eten, lachen, delen – geen namaak, maar echte vreugde. Broederschap en liefde die voelbaar zijn. Later die dag was er ook de rijkdom van een maaltijd met familie, met ruimte voor traan én lach. Dat alles is zegen.

Toch is er in mijn hart ook strijd. Strijd met afscheid nemen. Dat wil ik niet. Ik verlang ernaar mijn kinderen en kleinkinderen te zien opgroeien, hun bruiloften mee te maken, zelf nog een vijftigste verjaardag te vieren van de kids. Medisch gezien lijkt de weg anders te lopen, maar ik blijf geloven in de God die geneest. Hij zegt immers:

“Voor mensen is dat onmogelijk, maar voor God is alles mogelijk.”

Matteüs 19:26 HTB

En ik blijf kloppen aan Zijn deur, zoals Jezus het ons zelf heeft geleerd. Want ik weet nog: 27 jaar lang stond Hij aan mijn deur en klopte Hij. Totdat ik eindelijk open deed en Hem binnenliet. Hij kwam binnen en hield maaltijd met mij. Dat beeld draag ik altijd in mijn hart.

“Luister, Ik sta voor de deur en Ik klop. Als iemand naar Mij luistert en de deur open doet, zal Ik bij hem binnenkomen. We zullen samen eten, Ik met hem en hij met Mij.”

Openbaring 3:20 HTB

En nu, in mijn gebeden om genezing, doe ik hetzelfde: ik blijf kloppen, dag na dag. Niet omdat ik Hem kan dwingen – want Gods wegen zijn ondoorgrondelijk – maar omdat ik mij vasthoud aan Zijn belofte. Ik herinner Hem eraan wat er staat in Zijn Woord. Dat Hij een God van leven is. En ik blijf kloppen, in de hoop dat Hij dat wonder ook hier op aarde wil doen.

Maar tegelijk weet ik: leven en dood zijn in Gods hand. En daarin rust ik ook. Want wat er ook gebeurt: God is goed. In het lachen en in de tranen, in het wachten en in de hoop.

En wat een zegen dat ik dit alles niet alleen hoef te dragen. Ik heb een geliefde vrouw met wie ik alles kan delen, die mij draagt in liefde en gebed. Samen vinden we blijdschap in de Heer. Daarom kan ik zeggen: ondanks mijn ziekte en mijn situatie ben ik een blij mens. Want Gods aanwezigheid maakt het leven rijk.

Vandaag was voor mij een zondag vol zegen. Van begin tot eind. Van gebed in de ochtend tot gesprekken aan tafel. Van aanbidding in de kerk tot de liefde van vrienden en familie. Alles doordrongen van Gods aanwezigheid.

En dat gun ik ook jou. Dat je mag ervaren dat God tastbaar dichtbij is. Dat je hoop vindt in Zijn aanwezigheid. En dat je Hem blijft vertrouwen, wat er ook gebeurt.

Vader in de hemel,

dank U voor de zegen van Uw aanwezigheid. Dank U voor de warmte van liefde, vriendschap en gemeenschap. Dank U dat U ons hoop geeft, hoop die leven geeft. Heer, U weet wat er in ons hart leeft: ons verlangen naar genezing, naar toekomst, naar leven met de mensen die we liefhebben. We blijven kloppen aan Uw deur, in vertrouwen dat U goed bent. Geef ons kracht, blijdschap en volharding. En laat ons leven, wat er ook gebeurt, een getuigenis zijn van Uw trouw.

In Jezus’ naam,

Amen.

“De Heer zegt: Ik maak alles nieuw. Ik geef dorstigen water dat leven geeft. Dat water is een geschenk.”

Openbaring 21:5-6 HTB

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen