Er zijn van die dagen die je niet vergeet.
Dagen waarop je middenin het lijden van anderen staat, en toch het Licht ziet. Zo’n dag had ik.

We waren samen — mensen met kanker, partners, lotgenoten — en daar, in de eenvoud van de ontmoeting, gebeurde iets heiligs.
Het was een dag die bedoeld was om te bemoedigen.
Een dag met vrijwilligers die hun tijd en liefde gaven.
Een dag waarop je mocht delen zonder schaamte.
Een dag waarop pijn niet werd weggeduwd, maar gedragen.

En midden in dat alles voelde ik het ineens:
ik ben een rijk mens.

Niet rijk door gezondheid of omstandigheden, maar rijk in verbondenheid. Rijk omdat ik alles kan delen met Andrea, mijn vrouw — zonder geheimen, zonder schaamte. Rijk omdat we samen mogen huilen, samen mogen bidden, samen mogen vertrouwen.
En boven alles: rijk omdat ik weet dat God vóór mij staat.

Toen hoorde ik ook het verhaal van een vrouw die niets mocht zeggen. Haar man had kanker, maar verbood haar om erover te praten — niet met familie, niet met vrienden. En mijn hart werd zwaar. Want ik zag:
waar geheimen zijn, groeit eenzaamheid.
Waar je niet mag huilen, sterft iets vanbinnen.

Ik voelde de rijkdom die God mij gegeven heeft: een vrouw die naast me staat. Kinderen die bemoedigen. Vrienden die kaarten sturen. Een gemeente die meedraagt. En bovenal een Vader die nooit loslaat.

Het raakte me diep.
Want ook al draag ik kanker in mijn lichaam,
ik leef in de rijkdom van Christus.

En tegelijk bid ik voor de velen die in stilte lijden. Die hun pijn verbergen. Die geen hand hebben om vast te houden. Voor hen wil ik dit zeggen:

Laat je niet remmen.
Laat je pijn niet opgesloten blijven.
Zoek iemand bij wie je je hart kunt luchten.
En boven alles: zoek God op.

Want bij God is er ruimte. Liefde. Genezing.
Zelfs in het diepste dal. Zelfs in ziekte, gebrokenheid en verlies.
Hij zegt: Ik ben met je, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld.

“Zie, Ik ben de HEERE, de God van alle vlees; zou ook maar iets voor Mij te wonderlijk zijn?”
— Jeremia 32:27 (HSV)

Lieve Vader,
U ziet ons. In ons lijden, in onze vragen, in onze kwetsbaarheid.
Dank U dat U ons draagt. Dank U dat U mensen op ons pad plaatst die mee willen wandelen.
Dank U voor partners, vrienden, gemeenten — voor de liefde die U zichtbaar maakt door hen heen.

Heer, ik bid voor wie zich vandaag alleen voelt.
Voor wie niet durft te spreken, voor wie gebukt gaat onder ziekte of verdriet.
Wilt U deuren openen naar openheid, naar heling, naar verbinding.
Laat hen zien dat U dichtbij bent. Dat U hun tranen opvangt.
En dat bij U werkelijk alles mogelijk is.

Geef hoop. Geef vrede. Geef liefde die door muren heen breekt.
In Jezus’ naam,
Amen.

Met liefde ❤️ Ico

Goedemorgen